-RESrONSIO AD QUAESTIONEM PHILOSOPIIICAM. 67 



sunt, ut se non plane tollant ( i ), Usum ita definiebat, ut criterium sit plianrasia» 

 qiiae vera esse videatur ; sic tamen , ui aliquando etiam necesse sit uti commii.u 

 phantasia veri et falsi ; qua ratione judicium dirigendum est secundum id quod pluri« 

 mum fit ( 2 ). Altera divisione probabilem phantasiam discernebat pro minori aut nia- 

 jori perspicuitate: ut ea demuni criterium sit, quae valde perspicue vera esse videa- 

 tur Cs). Hoc igitur primum criterium ita descriptum est, ut ducatur modo ex phan- 

 tasia per se spectata ; verum pendct semper una ex altera, et est inter omnes copula 

 quaedam et necessitudo. In qua necessitudine si phantasiam consideramus , alteruni 

 nascitur criterium , ut sit TriSxvii «m« kx) ivepkTrxrTOi; (pxvTxo-ia (4). Scilicet si ai 

 unam visionem reliquarum concursum phantasiarum adhibemus , quae cum ea ccgnatione 

 aliqua junctae sum, et nulla ex his renugnat, sed omnes eodem concentu verae appa'- 

 rent, se magis credere Carneades dicebat , et probabilitatis fidem confirmari (5). Hoc 

 autem genus tZv i.itcfiijvix<TTay (pxiTairlfiv, earum , qui7e nu/la re impediuKtur, ut Cicer» 

 ^xit (6), latius patct, quia de aireftinnkvrcv (pKVTxarlx? criterio aut simpliciter potest 

 statui , aut post institutum examen; igitur rijf icTrefiiTTrxjTcii CpxvTxa-lxi; w.iTTSTipx fix\- 

 t,Sv iari x«} reKsiOTXTvi ij voiouitx rhv Kpitriv, ^ <tvv tm &wepicrjoi7T:; ejvai , en kx) he^a' 

 ieuniiti )txUiir-/!xe (7). Quippe hi^uhu^ivti sive vefiahviiitij (8) phantasia tum voca- 

 tur, cum concurrentes et adjunctae non tantum, ut in phantasia, quae <x7repliT7rxiTTot 

 nominatur, prima specie videantur probabiles, sed earum singulae ai examinis seve- 

 titatem revocatae, eamdem verisimilitudinem servent (9). Igitur triplex oritur crites 

 rium (10), aliud alio tutius, quae si una phantasia colligantur, ut sit illa ^ie^ahu/iivij , 

 Srmtssimura praesidium existit verisimilitudinis. Horum autem diversorum probabilitatis 

 generum diversum usum esse, Carneades monebat, sive pro rebiis, sive pro' tempo- 

 ribus diversis, Se enim ad judicium in rebus levibus nec magni ponderis regendum, 

 uti phantasia simpliciter probabili , tjJ vitxvif /iiv^i ; in majoris momenti rebus tjJ «Trepf 

 ovxfTiii ; in iis autem, quae pertinent ad bene beateque vivendum , t^ Trepiahuinev^ C n}-' 

 Temporis rationem eam Carneades habebat, ut tMv wiSxviiv sequeretur, cum per tem- 

 ■poris angustias impediretur, qiiominus rem accuratius consideraret; reliquas adhiberet, 

 si otii qiioddam intervallum ipsi concedebatur, ad dili^entius circuinspiciendum et exa« 

 Diinandum (12). ' 



I tC/. 



(l) 1, L S. 174, OBf. «<!''• Mttli, ir. $. i5j. fa) I. I. §. 175. (3) 1. I, J. 171, 171, 175. 



(4) L I, S. '?». (5) L L §, 176— Ul, (6) Acad. U. 18. C?) S"'. U U S • '*'• 



(8) Sixi. L I. 5. 184. P, IL L 5. s:8. (9) 1. I. S- >8>. 184. 



( loj Coaf, P. U. I. S. »7, »dv. Malti, VIJ. $,434—438. (11) Sexl, U I. S< iSj. (is> 1. I. J, .itj •» If 9b 



■la 



