«. J, R. T H R B E C K E 



Cicero haec probabilitatis genera nusquam dedita opera exposuitr attigit tamen ita> 

 iit primum genus diceret, primo quasi aspectu probabile (i) vi-l simpiiciter probabi' 

 hm visionem (2), alterum , probabikrn, et quae non impediatur (3j, tertiura , ex cir- 

 cumspectione aliqua et accurata consideratione probabile (4). Eusebius (5) K«p>f«J));, 

 inquit , Tph^v ffjvc7Tij(TXT0 'AiiaSttfilxv. hiym /isii euv ayuy^ ixP^iv^To , ^- kx) i 'ApxKrl- 

 hxoi;' x«) yap aiiThi iTreTiihu! riiv lU exaTepx einxe'P1<Tiv , xai irxvToi xveTxsux^e tx ujra 

 tSiv aXXav Xeyofievx ' ftoVy S' ev t5 vtfl t^5 fVo^C"?* W*» "'fo? xutov liijTi; , (pxf a5w« 

 varov tivxt &vSfU7rov Svtx Trep) MirxvTuv i7re%eiv' hx^opav le elvxi aJjjAau xa) aK«T«A>))rT««, 

 Hx) TTxvTX nh eJvai aKXTiiMiTTX, ou TtxvTX Ve xliiXx. MeTelxt (6)5^ ouroq x*< TiJ» 

 'Zriiixav Xoyojv , irpo^ ou; kx) ipnTTiKai 'uTxiiem , iir) ■nKeov •■jiiiiii , tou Cpxivoi/,ei>ou roii 

 jtohXeii mSxvou , «Aa' ou t?« «A,)}S(/«« <TT0xx!^ipiem. 



Hanc igitur verisimilitudinis regulara et quasi artcm, se scqui Carneades dicebat : 

 quod bifariam potest intelligi, ut ea simpliciter se nioveri diceret , aut cum quaJam 

 assensus propensione duci et trahi : tJ i;ccp TrelSetSou fiiyerxi iix$6pai' to, tc nii ivriy 

 relveiv, «AA' «tAbj eTreirdxi , xveu (Tipo^pxi TrpoiKKlireai; kx) TfOiTTrxhix? ' uirx^ le tI, /ierx 

 mipiffeat xoH oiovei (rviiTTxSelx? xxtx to irCpolpx ^oii^eaSxi iTuyxxTXTlSsirSxl tivi (7). €/(• 

 tomachus autem , quod ex Cicerone colligimus, Carmadcm tradidisse videtur s£ ad 

 verisimilia sua absque vehementi assensu accommodasse: Tullius enim se dicens expli- 

 cavisse Clitomacho auctore, quomodo ista ( i. e. in superioribus a Cicirone tractata^ 

 Carneades diceret, jam commemorat, quemadmodum eadem dicantur a „ Clitomacho iu 

 y, eo libro , quem ad C. Lucilium scripsit poetam ( 8 )." Itaque prius , Clitomachi fe- 

 le verbis (9)>aliis allatis, „ quae cum exposuisset (^Clitomachusy inquit (10), „ ad- 

 „ jungit dupUciter dici assensus sustinere sapientem: uno modo, cum hoc intclligatur, 

 „ omnino eum rei niilli assentiri : altero , cum se a respondendo sustineat , ut ntque 

 „ neget aliquid, neque aj.at. Id cum ita sit, alterum placere, ut numquam asscntia. 

 „ tur; alterum tenere ut sequens probabilitatem, ubicunque haec aut occurrat, aut de. 

 „ ficiat; aut etiam aut nan respondere possit: nec , ut placeat , eum , qui de omnibus 

 „ rebus contineat se ab assenticndo, moveri tamen et agere aliquid, rtliquit cjusmodi 

 „ visa, quibus ad actioaem excitemur: itcm ea, quae imerrogaci iu utramque partem 



re» 



■ (1) Acad. II. II. p. <fl. f 2) ibid, p. 95. 



(S) 1. I. conf. c. 18. p. lac. c. 3'. P- KJfi , \(<l- c yi.. p. l,"l. t. 34. P- I7«. 



(4J ibid. c II. p. 98. conf. P. Faher ad Ac«d. I. 1. c. II. p. 3».''» .W. Fnlrit. ad Sixi, P. H, I. 

 $. 127. not. T. D»vu, ad Acad. I. 1. p. 95 , 96. not 6. ( 5 ) P. E. XIV. c. 7. p. 7315, D 



(«D p. 737. A (7) Stxt. P. H, I. J. 230. {»> Acad. II. 32. p. lOj. CS>) !• l. 



<lo) 1. I. p. iro. 



