RESPONSIO AD QUAESTIONEM PHILOSOPHICAM. 75 



rf 0uirft t3v ntpxyniTav »utZv, K«.ra,}.^TrTX. Sloba^s. X'^ ^* ♦Mav ^hiTO A»pif9aToi;,, 

 <Pi^Offo0ci; 'AxixlimiKig , ditcva-Tyii Khfnci^xxou > tou iKxvhv ehivsymi^e^ou 7fpo\coir^v iv rotf 

 KoyoU. OuTog ^i^av tcc ts (i,XKoc vc^pxy(/.aTsisTcii h^iaf , lca) ISixipsmv tc\> kxtx 0i>.orO' 

 (piavfJfcu, t}v eya ■ T;pc^ipovpi,iiii, 'Eoiksvcci 5i; <p»(r< rov <^(Afc£j>.v lar.p^. KxixTrsp cuv tp* 

 yov lonp:^ , .irparov lisv. irdv.xi Tiv ■.kx/avovtx wxpxls^xsiat rviv SspxtJnixv' .huTspov^i, robt 

 tav «.v.Tiau(/iS^u>uuivTm ^iJycvi vifs^h.Sxi , curai; '.KftiTou ^Mmipcu.- . jEx,- quibus , et se-i 

 quentibus (2), quae adscribeK nihil attinet, patet , Philonem in Ethicis praeclare sen- 

 «iisa» otDnemque doctrinatn moraleBi variis divisionibus tradidisse. Quod praeceptoris 

 exeraplum secutus est Cicero in Libris de Officiis. 



Verum iJliid volumus ex aliatis veterum testimoniis dicere et pJanum facere, vergere 

 Philonis sententiam magtio moroento in Dogmatismura, Uude ratiff ducitur rursus con- 

 firmandi, quod ante animadvertebamus , Academicorum philosQpiiiam ex Dogmatismi 

 fonte profectam et haustam, ad eundem sensim sensimque rediisse. Quin PhHo nega- 

 hat.in libria (quod qoram etiam ex ipso se audiisse Cicero testatur) duas Academias 

 esse, erroremque eorum, qui ita putarunt, coarguit (3)- Q"o "''i'' luculentius afFerri 

 potest ad stabiliendum , quantopere Plaionis studium apud Academicos viguerit, eo- 

 rumque sententias increscente poteutia rexerit, et ad se revocaverit, Discipulus contra 

 PJiilonis dntioehtis, qui Stoicos cum Plalone volebat consociare, adversus praecepto- 

 rem scripsit librum S.osum nominatum, quo veteris Academiae et novae, qiiae nullo 

 pacto poterat cum Stoicis conciliari, discrepantia continebatur (4): eodem roodo at» 

 que Nnmenius , qui omnem Platonis doctrinam a Pythagora contendebat fluxisse, re- 

 centioribus Academicis infensus, librum edidit, vspl .rSiv 'AKxlii[ixiKciu vpli IlfMTav*. 

 iutaTpureui (5). 'iil '■' i-. 



- Phtlo igitur, cum possit ecK»Txi.iripla aut inxebus, aut in mentis imbecillitate coUo» 

 Cari, res quidem natura sua dixit posse cognosci. Scilicet jam Carneades veritatem , 

 siue cujus existentia probabiliura constitutio consistere non poterat , adesse , magis 

 eumscrat, quam posuerat: de ejus natura tamen aut criterio nihil amplius definiverat; 

 PJiilo rcs /lOJjisicompreheDdi asseruit, nec taraen a mbis ita comprehendi , ut , quemad- 

 Bodum .Stoici censebant, phaniasiae nostrae ita ex rebus effictae et expressae essent, 

 ■ut res lis quasi prehenderemus ac tentremus, „ Natura; ita comparataa esse res omnes-i 

 „ ut eognosci et comprehendi possent, Philo ajebat, atque adeo multa percipi : verum 

 ^, lioc non eo modo, quo Sioici dicebant, h. e. non ita, ut cum t[uis' quippiam cogno- 



scit 



<l) i« Eclog, L L p. 38, 40. f2) ad pae- 4«. Cs) Ac»d. I. 4. p. 17. 



(4; Acad. 1, 1. et II. 4. (s Vid J«'niH! , III. c. 10. p. afl^. 



Ka 



