RESPONSIO AD QUAESTIONEM PHILOSOPMICAM. 87- 



nus accurate cum omni Acaderaia communicasse : eisi dogmaticam sententiam Academi- 

 conim fuisse, una est fere omnium auctorum vox ( i ). Nobis et singuli Academici 

 distinguendi , et non progrediendum videtur ultra id, quod supra ponebamus, universa- 

 km scilicet dubitationem et aftectionis studium Scepticae , Academicis non itein ac 

 Scepticis fuisse proposita: eorumque ambitionera, de Stoicis eloquemiaque victoriam 

 reportanJi, et verisimilium regulam, saepius dogmaticam neganJi libidinem attulissc, 

 quae longissime erat ab omni Scepticorum philosophia remota. 



Ab eodem fonte manabat alia Academicorum 'et Scepticorum discriminis nota, ciiia 

 Academici in perfecta dubitatione sibi non aeque constarent atque Pyrrhonii. 



In P. I. Cap. I. distinximus Sceptlcismi formim, quae omnem inveiiien.Iae veri- 

 Wtis spem penitus delet, ab alterd, qua haec eadem spes servatur. Priori formae prae- 

 sunt Academici, aiteri Sceptici. llli enim longius, quam Pyrrhonii, proce.Ientes, non. 

 vcritatem ipsam, sed reperienJae ventatis vias et itinera praecidebant: atque ita omnis 

 veri certique cognitionem desperabant. Sceptici modestius agentes, et consummatius du- 

 biiandi exemplum secuti , se quaerere adhuc ventatem profitebaatur , atque ita medii 

 erant inter Acadeniicorum d(-sperationem , et Dogmaticos ia plena vei-itatis possessione 

 beatos (2), 



Ad hunc locum notatu dignum est judicium SchoUastae in Lucianiim, quo nostra- 

 ^uaestio tangitur. Lucia/im (3) de Jove, 5J5, inquit, a,;lfuv ruvxvrlx sizof-iivav, itxl 

 T«5 h*( iwioti u7rtsxvouiJ.(vav , oux. elzev OTTOrip^ i/.xk>.ov STnviuasitv aureiv' uTre S^ r^ 

 'AxalitftxiKiv ixcTvo iTtvivhi, x«/ ou%iv t/ Km:piiva7Six.t ^w/xto^ ^i/ , <xax' cotttsp nuSicjif 

 ivclx^v crt X») iic<Txi7rTcro • ad quem locum ScAo/iasfes: oux lixfi^S.vf ritv 'AxaS^jft/sti/ tcis 

 TlvppuvcloJ'; iiTol 'E^cxTixcTi; xirovi/ici? Awxiavi' avrihxTri\^ovr»i yip rouTotg ol c^ 'Atixl-/i' 

 Hix^- a; xurav iirriv cKctvm tSv UvppM)/ctav xxcuTat iv rxTg uttotuttJitctiv cttxtxiv yoxi* 

 TOUTO UTTO T^« UcTkvclxi; rHv xvrnrx}.a-j Kiyuv , cux ix^^rci iTcrspcp TrxpxTxoicv xutou; cl? 

 tuyxxTxhTiv. Melius tamen iste ex Grammatices pulvere homo Scepticismi inJokm ce- 

 pit, quam philosophus Serieca, qui (4) Pyrr/ioiuos dicit et Megaricos et Eretricos 

 spem omnem scientiae eripere : Acadanicos autem novam induxisse scientiam , nihil 

 scire (5). 

 Cum vero in quacumque Scepticismi fluctuatione non omnis tamen possit assensus 



(t) Via. Stxit, p. H, I. §. aifi. sqq. canf. §. 3. CelUns XK S. Brinlcr. Hht. Philos. T. I. p. 1331, 

 (5) Vld. Sixl. p. H. 1. J. I. sqq. 



(3) in Icaremcnippo c. 2$. ed. Hemst. slve Reir^. p. yZi, 733. cj, Blpoiit. T. VII p. j8, 

 t4) EpiH, LXXXVUl. fiD.. C5> Couf. La:iant. U. i. III. C.-4. n. ij. c. 5, h. s. 



