88 J. R. T H O R B E C K E 



ex hominum animis ex?culpi, in bac assensus rccessitate aliter Acaderoici, aliter Sce- 

 ptici principiis suis constiterunt. Rem explicavit Scxtus CO- " ^s kx) TelhaSxi rnriv, 

 ciTs KTri TiJ? '.\Hx'Sitij.i(xr, , Kx) ci XTrh Tijg ^xixpeng }\syov7i, irfol^^^oi; xx) ii xxrx tout$ 

 hx^opx Tuv (piKoiTo^tZv • — erei^if oi filv Trsp) Kxpvsxltjv xx) K\s^Tilf.cx%ov , neTx vpcirxKl- 

 <reai cCpolpxi ireihirSxi re xx) Tnix-^ov ehxi Ti (pxnfj ' yineli Se x.arx ri uTrKug elireiv , avsu 

 TTfoirwxhixt; ' xx) xarx tcuto iv airuv 'SiK(pifoiiJt,ev. De cujus testimotiii auctoritate quo 

 modo statui oporteat, effccisse nobis videmur in P. I. Cap. IV. Philonis autem as- 

 sentiendi libertas penitus a Scepticismi ingenio deflexit. 



His signis materiae , quae dicitur, philosophiae, Academici et Sceptici internoscun- 

 tur : sequitur ut de forma videamus. 



Academicorum forma philosophandi ac disserendi ubique redolet oppositam doctrinam 

 Stoicorum (2). Arccsilae ratio et argumentorum institutio ac dispositio, ut vidimus, 

 vinice comparata fuit ad nobilitatam definitionem Zenoms, et Stoici sapientis notionem, 

 Eodim modo Carneades omnem disserendi forraam accommodabat disciplinae Stoicae: 

 et omne disputationis filum et iter, cunciaque argumenta ex istis locis ducebat, quae 

 jpsi Stoici suppeditabant. Philo aiitem voces etiam Stoicorum proprias usurpare coe^ 

 pit. Et universe debtbant Academici eo magis omnem philosophiae formam ad Stoico- 

 runi rationcs componere, quia omnis eorum dubitandi disciplina una pene arte, consi» 

 lioque terminabatur Stoicos profligandi. Contra Sceptici, ab altiori fastigio et latissi- 

 mo universae philosophiae conspectu vela facientes, oppugnandi Dogmaticos formata' 

 suam adhibuerunt. Igitur jam Pyrrho decem rfiiroui stabilivit, quibus omnis Dogrua-' 

 tiemi infirmandi via regeretur. Sunt his dein quinque alii additi , ex Dof^maticae ple- 

 rique argumentationis vitiis hausti, qui etiam ad duo redacti sunt. Gubernant atitem 

 hi modi omnein Dogmaticorum oppugnationem , ita ut ex iis, quasi thesauris, depro« 

 mantur argumenta, quibiis disciplinarum doctores confutantur : ipsi vero moii nati sunt 

 ex innumeris, adversus omnes Dogmatismi partes objectionibus , ad quaedam capita re- 

 dactis. Est haec pugnandi ratio Fyrrhoniis prorsus peculiaris ac propria: et hoc signo 

 ejus disciplinae forma optime insignitur, et ab omni alia ratione distinguitur. 



Porro Acadcinicorum disputandi disserendique ratio exiisse videbatur e scholis rheto- 

 riTm , et ipsa conjuncta erat cum dicendi excrcitatione ; unde factura est, ut philoso- 

 phiae gravitas ac sevcritas ex Academia quodammodo exulasse vidercnturj qua de rc 

 supra cxplicatuin cst, 



At 



Cl ) P. II I. 5- 559, 230. 



C») Conf, J, m, Difrania Vergleich, Ccicti. e;c. Th. IL c. XI. p. i?o, sqq. 



