RESPONSIOad QUAESTIONEM PHILOSOPIIICAM. 87 



■ At Sccpticorum sedatum fuit et ph'losophandi ec orationis genus , dignumque philo- 

 sopho et tr.editandi intentiene, nec adeo luminibus frequens, quam acumine conJitum 

 et sententiis praegnans. 



Abundabat denique Academicorum oratio usu et exercitatione dialectices: Sceptlcl 

 iion mjnora argumenta auxiliaque ab ejus artificiis mutuabantur, ei insuper p^culiare 

 quoddam dicendi genus usurpabant, Scepticis vrocabulis plenum, aliaque, quam vulgari 

 significatione, et variis cautelis, septum ac munitum. 



His notis formae diversitas continetur. Scilicet Scepticismus est res, ut dicitur, ne« 

 gativa; in quam non cadit dispositionis effatorum , doctrinae nexus , aliarum rerum in- 

 vestigatio, quae dogmaticarum formam disciplinarum constituunr : nec potest adeo Sce- 

 ptica pugnandi ratio nisi universis qiiibusdam signis comprehendi. 



llactenus discrepans est declaratio indolis Philosophiae Academicae et Scepticae : alius 

 discriminis fons est in utriusque disciplinae in universam philosophiam auctoritate, fa- 

 tis ct habitu extcmo. 



Academicorum in universam philosophiam aufctorltas arctis finibus circurascripta fuit. 

 Ctenim Academiae Scepticismus quodammodo vocari potest relativiis , quippe qui solos 

 Stoicos petcbat: dum reliqua turba Dogmaticorum ab omni metu libera manebat. Igl- 

 tur omne ejus momentum temporis etiam angustis limitibus terminari oportebat, cura 

 alia quadam disciplinarum successione Stoicos excipiente , omnis quoque Academicai 

 oppugnationis vis occidere debuisset. Sed praeterea temporis brevem dtirationem ha- 

 buit, quia sensim sensimque omnis Academiae dubitatio per varios gradus' ad Dogma- 

 tismum est relapsa. Nec unquam Academicorum racio ad Scepticismi fastigium atti- 

 •git, ut si vel maxirae vicisset, non potuisset tamen omni philosopliiae exitium atque 

 interitum afTerre. 



Contra Pyrrhoniorum Scepticismus omnem quamcunque dogmaticam alHrmationem 

 ■adortus , stmina contiuebat perniciei omnium disciplinarum , s:ientiarum et artium. 

 Scepticismus non cst, utAcadcmia, paulatim de sua dubitatione aversus, sed progres- 

 -sus et conBrmatus, ct tandcm cmnulatissitne perfectus. Nec uni cuidara philosophiae 

 .aetati, successioni aiit conditioni Scepticistiuis periculosus est; sed ad omnem aetatcm 

 •et statum, non philosophiae tantum , sed omnium similiter arrium doctrinarumque, 

 potest traduci: quarura omnium protinus confecta essct internecio, si umquam Scepti. 

 cismus factus esset supcrior. Scepticismus qualis Academlcorutn fuit , potuit aliquan- 

 do ex philosopliiae iiiipcrio penitus evanescere: Pyrrhoniorum auctoriias Scepticismi 

 ni;mquain videtur in philosophia posse •emori vd exstingui. 



Tata Scepticismi quaiitam habcant discrepantiam Academicorura ct Scepticorum, sae'- 



M pius 



