90 J. R. T H O R B E C K E 



pius jnra dictiim est, ciuam ut explicari oporteat. Nimirum Academicorum Scepticis» 

 nius piogressu temporis non auctus estviribus, sed raiiuitus; ct tanJem foeJere junctus- 

 cura eadem disciplina, quam oppugnabat. Quae res disparem effecit et fluctuantem Aca* 

 demicorum rationem, a qiiibus fere singulls alia Sceptidsmi forma minusque ea per- 

 fecta, quam cui succeJebat, fundafa est. 



Pyrrhonionim autcm Scepticismus , in iisdem , a quibus primitus fluxerat, principiis^ 

 esc confirmatrs et paulatira absolutus. Igitur quaecunque erat iacremcnti aetas , eadem 

 Sceptici custodiebant initia ac fundaraenta , eundemque disciplinae characterem : vis^ 

 cnim Scepticismi ea jam condita erat a Pyrrhone et Timone , ut artis Scepticae posset 

 subsidiis augeri, fundaraentorura auctoritate noa posset. Itaque aequalis fuit ciirsus 

 Scepticisrai, omniumque ejus sectatorum philosophia, si temporis progressus distingua» 

 inus, facile potest ad unius disciplinae corpus revocari, quod in Acaderaicorum. discre- 

 pantia frustra quis instituat. 



Academici denique quamdam Scctae conjunctionem inducebant, i. e. inter se esse 

 tuebantur cognatkinis cam societaiem , quae in iisdem principiis consentiens,. aJ ean- 

 dem disciplinam defendendara conspiret. Unde discipiilos venati, scholas aperiebant^ 

 quo dicendi sua exercitatione multitudiuem allicerent. 



PyrrhonioFum vero, qui sectam esse dicat, eo sensu,. quem indicabamus, is Scepti»- 

 cismi notionera perdere exisaraandus est. Eniravero Scepticus nullis tenetur princi- 

 piis, ne.ue unquam in horainum animis queradam consensum vuk efficere , sed multo 

 potius sustinetur et adjuvatur hominum sententiarumque dissensu ( i ). Qiiatenus Sce- 

 pticus dici possit oapKTiv habere , exposuit Sextus P. H. I. §. i6, 17. (2). E;i quo 

 intelligitur, neque in institutum disciplinae, neque in characterem et indolem Scepti» 

 corum, quam moderabatur Sceptica animi affectio, cadtre potuisse, ut scholam quam- 

 dam sectamque discipulorum aueupareniur : quin, sibi viventes, onm:m certae cujus- 

 dara scientiae conseasum ncc recipere , nec unquara agnoscere debebaut , aut pote» 

 lant (3). 



Huc differentiae Academicorum et Scepticorum in- oppugnandis Dogmaticis signa re» 

 deunt; quae indicanJa mudo erant, ut reliqua ratio explicatioque intcliigeretur ex ante 

 instituta de utrorumque philosophia disputatione. Etenim digitus tantum imendenJus 



mt 



(t) Vld. SltnSnn L 1. p- 8. !>• (2) Conf. SlSiidHn I. I. p. 5, 



(S) Conf. Stnuilin L 1. p. 307. Ab h»c Scentrcoruni a bectae constliuendae cupidlne alicnjtione repeten- 

 43 eii.im videiur una cx cau!is, quae elTecerunc at Scepcici pleciuuiae ia leaebris latcccat, Acadeoltl 

 «oaua in muiu famae cclebritaiis^ue tuce fulgcrent. 



