9S J. R. T H R B E C K E 



/ircesilam ad peculiarem , a Pyrrhoniis diversum , Scepticismum impulit et formavir, 

 Nimirum Arcesilas profectiis est ex illis spatiis et curriculis, in quious jam Platonii 

 erant impressa vestigia: unde fieri non potuit, quin aliquid discipulo adtiaerescerer, 

 Appulit autem Arcesilas ad iJIam doctrinae Platonicae partem, qua omnia disputandi ia 

 utramque partem consuctth.iine tentantur: sed cum Platoni^ kvhysl Dogmatica esset sen^ 

 tentia, accidere dclHiit , ut arctior quaedam Scepticismi forma ex istis incunabulis pro« 

 diret. Ab hoc enim initio factus cst Academiae Scepticismus ars quaedam in utram- 

 que partem disputandi: quod institutum mire etiani dicendi studio Academicorum ac- 

 comroodatum fuit. A P lat «ri i s \CiO Dogmatismo plus Dogmaticae aflirmationis immixtuta 

 esi, quam pro pcrfccti Scepticismi exerapio- licebat. InJe fluxit probabilium relictio 

 et libatior cum ex Platonicis scriptis hausta Dograaticos oppugnandi ratio non posset 

 illa principiorum latitudine et perfectione strui, quae in Scepticismi fastigio requiritur^ 

 Porro fccit ad Arcesilae phtlosophiam boc modo constituendam condiscipttli aemula» 

 tio Zenonis. Quod nioraentui» primordia habet et causas, cur omnis deiuceps Acadc- 

 micorum disputatio contra Stoicos potissimum cxarserit. Ex. qua conversione quar.« 

 tum a Pyrrhouiis. discrepantiae Academias Scepticismus traxerit, supra e.":plicatum est, 

 Fuit autm haec Arcesilae et Zfwn/j- invidiosa. coneursio conflictioque velut ansa, quaa 

 priraum Artesilam elicuit et excitavit ad philosophiae suae rationsm declarandam et 

 manifestandam , eoque modo conformandam , quo opcime adversarium everteret. 



Carn€adis'\a%eaM.\a eandem attulit copiam et acrimoniam disputandi ^ sed perpetuun» 

 Platonicorum librorum et Clirysippiorum studium Scepticae doctrinae terminos coarcta- 

 Titi Nitebatur enim- tertiae Academiae princeps majori jam raomento, quam mcdiae 

 conditor, in DogHiatismum ,. ciijus propensionem Ptato alebat, Stoicae doctrinae pro- 

 gressus urgebat et oogebat. Etenim si ab initio absoluti Scepticisrai principiis Acade» 

 Diicorura dubitatio fuisset fundaia, non potuisset Dogmatici alicujus systematis subti* 

 lior et emendatior constitutio in perfectum Scepticismum Dogmatisrai auctoritatem 

 quamdam invehere : nunc vero in illis principiorum angustiis et infirmitatc,. debuit 

 Chrysip^-.t acumen valere, ut Carneades jn utramque partem disputationem servandan» 

 esse existimaret et tutandam , majori Dogmatismi auctoritate adhihita , qua Scepticismi 

 sui aebiles partes sustineret ac corroboraret. Pcrpetuum dein cuni Stoicis commercium, 

 et totius Academicae oppugnaiioms ad Stoicorun» systema accommodata ratio , hanc 

 Dosmatismi inducendi vim et opportunitatem auxit.. flatonis studium librorum quem» 

 jdmodum Academicorum Scepticismum rexerit, ante planimi fecimus. 



Idcm momentoruTn pundu», quod Carneadis- scntentiam ad Dogmatismum inclin.ive- 

 rat, majori tflicacia P/iilonem ^ qui Stoicorum impetus vix potciat sustiuere , ad Doguja- 

 tiEOum , a quo erat Academia profecta ^ reduxiu 



/jir. 



