RESPONSIO AB QUAESTIONE.M PHILOSOPHIC AM. 99 



Pyrrhonem contra institutio dialectica et Sceptica jam ab initio ad Scepticismum ar- 

 niaverat et instrujierat. Didicerat iile ex Ltrr.ocriti libris sensuura fidera spernere, et 

 ad rationis praesidia coHfugere, omnemque omnino veritatem in profundo esse demer- 

 sam. A quibiis eiementis qoo modo Scepticisraus oriatur , ostendere su<nus conatr. 

 Non profectus erat Pyrrho, quemadmodum Academiae duces, a Dogmatismi fontibug 

 et magistcrio, quae ingenliim in universali Scepticismo condendo vincirent et adstrin- 

 gerent. Sed iiigenio- suus, poterat illius ingenii cursum libertatemque sequi, nullius 

 custodia auctoritatis intra quosdara sententiae cancellos compulsus. Praeterea videtur 

 Pyrrho, ut recentiori aevo Huctius et Bayliiis , ex liistoriae imprimis philosophicac, 

 Quam egregie eum habuisse oportet cognitam et perspectara, studio-, dubitationem suam 

 wripuisse; ad quod cum- accederet apposi.tae institutionis vis , facile patet, quomodo in 

 graiissiniarum contentionuin terapestatibus , omnis certae cujusdam sententiae naufragio 

 facto, ad Scepticismum, tamquam ad s-axum, dektus sit. Scilieet prodit ejus Sccpti- 

 cismi ratio, totius philosophiae omniumque systematum universam et interiorera con. 

 siderationem , quoniam ejus oppugnationis principia et capita omnes similiter disciplinas 

 complectuntur. Arceiilam autem et Cartieadem , et Philomm vidimus ex peculiari 

 Stoicae doctricae studio projressos, non- voluisse de industria alia Dograaticorum genera, 

 quam Stoicos , dispatatione sua implicare. Neque adeo siii esse poterant quam Pyrrhu, 

 ct in materie pbilosophiae, quam gubernabat institutio, et in forma constituenda , quae 

 erat Stoicae doctrinae adaptanda.. 



Tertia causarum, a quibus Acaderaicorum et Scepticorura discrimen fiuxit, classis , est 

 status philosophiae diseiplinarumque, quarum in gignendo et formando utrorumque Scepti- 

 cismo aliquod fuit monientum. Civilis enim horum temporiijn conditio in alia saepius 

 magnam auctoritatem habuit, in discrimen , quod- quidem nos tractamus, non iiabuit. 



Philosophiae progressus Pyrrhonis aetate et Arcesilae fere idera fuit, sive potius 

 hujus aetate major. Verum in difii^rentiam , quam volumus, praecipue valuit varioruni 

 sj'stematum philosophiaorum cum Academiae et Pjrrhonis Scepticisrao varia conjunctio. 

 Cujui ratione necessitudinis quatuor, ut dictum- est, generibus possunt disciplinaa di- 

 stingui: unum genus, quod genuit; alterum , quod Academici et Pyrrhonii sibi op- 

 pugnandum proposuere; tertium , quod ab his fuerit partum et ir.ehoa:um; quartum, 

 a quo ipsis bellura indictum fuir. ' ' 



AcadBraicorura Scepticismum genuit Dogmatismus Platonis, et ad se oppugnandam - 

 excitavit Zenonis afTirmatio. Stoici contra implacabiles inimicitias contentionesque sus- 

 ceperant adversus Academiam , quSe tanJein in eoJera ortu Dogmatismi rursus occidit. 



Pyrrhonis dubitaiionem pcpererunt bellum adversus Empirismum, philosophorum dis« 

 «ensiones, et praecipue Platonis AristeuUsquc discordia. Ettnim Piato sensuum fiii.m 



N 4 p«- 



