100 J. R. THORBECKE RESPOI^SIO ad QUAESTrONEM PHlLOSPHrClM. 



^■penitus abjecerat, et nimiam in ratione auctoritatem posuerat: quod vitiura ita notatilm 

 est ab Aristottk et repreliensum , ut ipse experientiae nimiura, rationi fere niliil tri« 

 buerit. Ita liaec lis egregia fuit ansa ad arripiendum , de omni scientia dubitandiim 

 esse, De bello adversus Emp-rismum et philosophorum dissensionibus, in quibus in« 

 ciinabula fuere Scepticismi, supra disseruimus. 



Uti appreliensus fuerat Pyrrlioniorum Scepticismus et hausfus ex universae philoso-J 

 phiac consideratione, omniumque philosophorura dissidiis, ita omnea omnino discipli- 

 nas sibi sumsit oppugnandas. A quo universo bello quale discrimen Academicorum et 

 Pyrrhoniorum manaret, antea dictum est. 



Hac adversus omnia systemata pugnae susceptione factum est, ut omnes simul Dog«' 

 matici ad Scepticismi oppressionem , quasi ad commune incendium resting.uendum , con- 

 cursarenr. Quae causa effecit , ut ad omnium impetum sustinendum Pyrrhonii firmius 

 se munire et armare deberent: unde exorta est illa perfectio Scepticisnii, quam Academia 

 non poturt attingere, cujusque auctoritas in philosophia numquam evanescet. 



His causarum indiciis nostra disputatio terminabitur. Quod si quis uberiorem ex- 

 plicatiouem desideret, duplici de ratione eam accipiat a nobis praetermissam esse. Ete- 

 nim Academicorum et Scepticorura ortum, progressum, maturitatem, ita explicare stu« 

 duimus, ut cum doctrinarum descriptione causarum indagationera copularemus. Igitur' 

 singulorum conditorum historiam , ct universum disciplinarum cursum ab initio persequi' 

 jnstituimus ad eara normam, quam in P. III. C. I. posuimus; philosophiae, de qua' 

 agcbatur, cognitionem ex fontibus , quos ibi commonstravimus, aperientes. Quibus 

 factis , causarumque criterio constituto, nil reliquum erat , nisi ut ad illius capita crite"" 

 rii, causarum disputationem , quae erat jam in P. 1. pertractata, brevibus indiciis ita' 

 ■revocarcmus, ut cetera ex ante dictis intelligerentur. Altera, quae copiosiorem hoc loco 

 explicationem vetat, ratio est , quod ousarura discriminis inter Acaderaicos et Scepticos 

 niagna pars in ipso notato discrimine residet. Nimirum possunt hae causae variis clas- 

 sibus ita distingui, ut cd.\isae prini^riae sive primi err/m; dicantur notarum discriminis 

 unum genus parere: a quibus dein notis, tamquam causis secutidi ordinis , alia rursus 

 discriminis signa ducuntur. Ita ab explicatione discriminis Academicoruin et Scepti- 

 corum hoc alterura causarum gcnus discerpi non potuit: unde capiti ultimo nihil resta- 

 bat, nisi primariarum inquisitio causarum. 



Qua jam defuncti, ad omnem quaestionis partem pro nostrarura ratione viriura satis- 

 rfccisse uobis videmur: an recte satisfactum fuerit, penes alios judicium esto. 



T A N T U M. 



Schol. Luc. 



