RESPONSIO AD QUAESTIONEM LITERARlAM. 



CAPUT PRIMUM. 



DE CIVITATIBUS SOCIIS LIBERIS. 



Oocii Atheniensium, quamdiu libertatera aut libertatis speciem retinebant , vocabantur 

 auTovo/iot, id est, propriis Itgibus , vel potius (i) proprio regimine, utentes. 



Quo tempore Atiienienses Graecorum societati praeficiebantur , omnes socii liberi 

 crant. lisiiem enim conditionibus iiy£|(«£)i'/«i/ acceperant , quibus eam obtinuerant Lace- 

 daemonii; qui, quamquam Pausaui as 3\i\<\\xt socios interdum vexirant, tamen numquam 

 ipsos ut subditos tractaverant. Praeterea quum libertatis nomen in omnium ore ver- 

 saretur, et ipsa societas iniretur belluroque gereretur, ut a Persarum jugo Graeci li- 

 berarentur, si suum jugum Athenienses Graecis imponere voluissent, quis, quaeso, 

 tulisset ? praesertim quum nondum satis opibus valerent , ut eos invitos coercerent. 

 Quod autem rei natura docet, idem gravissimo Thucydidis testimonio confirmatur, qui 

 1. 1. c. 97. ita scripsit: 'Hyounsvot Se Q^Mtfvcuoi') «urovi/iav ToirfuTov ^vi^fixz^v t kxI 

 Jivi KoivHv ^iivi^av (3ou\eu6vTuv , etc. 



Antequam autem rav auTOKi/iuv cum Atheniensibus necessitudinem explicare conemur, 

 liberos socios enumeremus. Quum illa expeditio, in qua Lacedaemoniis principatus 

 ademtus est, maritima esset, maritimarum tantum urbium copiae aderant, non vero 

 earum, quae procul a littore sitae erant; quamquam hoc fortasse non valet de Pla- 

 taeensibus, quorum certe ante pugnam Salaminiam tanta fuerat alacritas , ut naves ab 

 Atheniensibus peterent, quo etiam ipsi communis peticuli participes fierent (2). Quid« 

 quid autem hujus rei sit, procul dubio in sociorum numerum referendi sunt; ab an- 

 tiquissimis enim temporibus tradiderant se Atheniensibus eosque in bellis saepius ad- 



ju- 



(1) Nam sl vox uMvs/iCt non nlsl ad jurls civiHs usum referatur, v!m t!)« aiTOvo/iixt noti satis indl. 

 obic; pr^etcret consequens erlt, ut omnibus ivtncioii leges suas esse ademtts dicamus ; quod nec traditur ab 

 uUo scriptore et inntilem saepe duritiei ipeciem habuisset: quamobrera probabilius est jubditoruni leges in lantuai 

 fuiise mutaias, In quantum ad cocrccndos eos ct opprimendos requiri videbatur. 



(2) lUrtil. Vlll. c. I. 



B 



