li G. GROEN VAN PRINSTERER 



fuisse, qui vupslpot vocabantur ( i ) de quorum numero nihil memoriae mandatum su» 

 perest. Quaestores autem pecuniam accipiebant; accepram servabant et administrabant. 

 Ea in primis ad bellum gerendum utendum erat; naves ex ea atdificandae erant, arma 

 comparanda, multa, quae expeditionum usus poscebaiit, suppeditanda; fortasse etiara 

 templum ApoUinis in insula Delo rtficiendum. Posiea vero plane aliter sese res postea 

 liabuit; aerario enim Atlienas translaio, Athenienses ut suo, non ut communi Grae- 

 corum usi sunt. Quod quum non nisi pluribus jam sociis subjectis facere potuerint, 

 de ea re in sequenti capite, ubi de utdjkow? acturi sumus, dicendum erit. 



Civitates illas, quibus naves imperatae erant, constitutum numerum semper praesto 

 habere dtbuisse, probabile est ; neque nobis absurda vidctur opinio, eas naves,- quam- 

 diu contra Persas navigabant, ex communi aerario reficiendas omnibusque rebus in- 

 struendas fuisse. Suos quaeque civiias duces- eligebat, Atl>eniensium Imperatnri obtem- 

 peraturos. Cujiis imperium initio satis lene fuit. Ex Cimonis vita apud Plutarchuni 

 c. 9. apparet, praedam fuisse communem, quamquam ab Atheniensvum duce divideba- 

 tur. Omnino Cimon in socios lenissimus fuisse videtur, vel quod natura sua eo fe- 

 lebatur, vel quod sociorum opts adhuc metuebat. Observandum auttm est, licet so- 

 cietatis ineundae causa fuerit bellum contra Persas, consequens tamen fuisse ut in cae* 

 teris quoque expeditionibus mutua auxilia praestarentur; et plura exempla reperiuntur, 

 cx quibus patet, Athenienses in frequentibus bellis, quae et cum Lacedaemoniis et cunj 

 aliis vicinis populis gesserunt, sociorura interdum copiis usos fuisse, eorum scilicet, 

 qui immunes erant a tributo, sed naves aut milites praebere debebant (a). 



Conventus soeiorum erant in insula Delo ad templum Apollinis, ( 3 ) in quibus de 

 rebus deliberabant , quae ad coramunem utilitatem pertinerent. Admodum pauca de iis 

 cognovimus; videntur annui fuisse in iisque quaestores raiiones accepti et expensi red- 

 didisse, tum consilia de bello gerendo capta fuisse, fortasse etiam, si qua lis aut con- 

 tentio inter civitates socias orta esset, ibi de ea referebatur et inimicitiis interdum fi- 

 iiis imponebatur. Procul dubio conventus illi Atheniensibus permolesti fuerunt; me» 

 tuendum enim erat, ne, si justitiam foederisque conditiones vioiassent , socii con- 

 silium una deficiendi inirent , qua de re deliberandi opportunitatem conventus illi prae- 

 bebant. Quod si accidisset , Athenienses principatum vix retinere potuissent , certe 

 laulto dilficilius quam una post alteram civitate deficiente. Quamobrem quam primum 



£• 



( I ) Vid. 'nscrlpt. I. In fine operis Eitkhii Snatshaushslrenj; der Athenet». 

 («) Ihutjd. U, ill. (3) Thucjd. I., 96. 



