9» 



G, GROEN VAN PRINSTERER 



SECTIO SECUNDA. 



DE TRIBUTIS. 



X^icet vcteres in administranda republica rem pecuniariam non tantum quantura re- 

 centiores, qui ad eam omnia rtferre solent, curaverint, tanien maximum ejus momen- 

 tum fuisse apud Athenienses quis dubitet, praesertim eo tempore, cum, crescente po« 

 puli potentia, cupiditates ejus in immensum crescere coepissent! Videamus igitur, quo- 

 niodo Athenienses subditorum perceperint et administrariut tributa , quibus magnam aera- 

 rii parttm constitisse novimus. 



Aristides , ut in praecedenti capite vidimus, constituerat, ut socii quotannis 460 ta- 

 lenta conferrcnt. Belli autcra Peloponnesiaci initio 6cxd talenta solvebantur ^i). Quae 

 dilFerentia primum-ex eo orta est, quod novi socii se interca Atheniensibus adjunxe» 

 rant, tum quod multae civitates, quae antea naves praebuerant, nunc pecuniam con- 

 ferebant; quae pecuniae conferendae necessitas omuibus uTr^^Khii; , qui ad primum et ter- 

 tium genus pertinebant, id est , aut simpliciter ujrijxoot, aut Atheniensium coloni 

 erant ( p. 16), imposita fuit. De x^>jpoux'xii autcm, utrum tributa solverint, ncc ne, 

 traditum non est: sed pcrsuadcre nobis nou possumus, hoc a x\>tpoiJZ'ii factum csse, 

 qui (p. 20) jura Civium Atheniensium retinuisse videntur; praesertim, quoniam tum 

 tiibutorum summa multo major fuisset. Cui opinioni nostrae locus Thucyclidis non 

 obstat (2), quo tradit, Amphipolin, cujus urbis incolae (p. 18) K^yifoix" Athe- 

 nieuses erant, Athenis utilem fuisse ;^;p;),itar«i/ jrpo^ril^ji. Eadcm enim onera , ac cae- 

 teri Athenienses, tulerint, fortasse leviora etiam, cum x>,ijfiux^f plerumque pauperrimi 

 cives essent. 



Verumtamen, quamquam pecuniae summa non valde aucta fuerit, ejus administratio 

 et usus plane rautatus est. Antea commune acrarium in insula Delo fuerat, ubi tem- 

 pli ApoIIihis sanctitas praesidio ipsi esse putabatur. Qiiamdiu igitur ibi manebat, 

 perspicicbaiit Athenienses, se id haud ita facile ad suos usus adluber^ po$se. Itaque 



A. 



(t; 77;«^/. II, IJ. (») IV, 103. 



