RESPONSIO A5 QUAESTIONEM LITERARIAM. njj 



dumavbitramur locum Thucydidis ( i ) , quo tradit , uibem Amphipolin Atheniensibus utL- 

 lem fuisse ^iiiav vKVTry.yviaiiJi.uv ■Tro/iTr^. Quantas autem direptiones vexationesque soeio- 

 Tum a ducibus praetoribusque Atheniensium factas existimemus , ouanta ipsorum furta 

 fuiss&, rapinas, avaritiam! Quod si ante translatam ^ysfiaixv, cum boni in republici 

 inores et anfiqua simplicitas regnarcnt, T/iemistcclem constat multa ab insulanis clam 

 exegisse talenta (2), quanto plura probabile est sociis erepta esse tum , quum et 

 -poteniissimi facti essent Athenienses, et niagnificentiae studium atque luxuries omnium 

 animos occupAsset. Omnino tot ac tantas sociorum injurias quando nobiscum reputa* 

 •nius, poeniteat nos interdum necesse est eorum hominum , quod turpissimae servituti 

 lionestara mortera non anteposuerint. 



SECTIO TERTIA. 



D E M I L I T I A. 



X-^e militia sociornm subditorum perpauca dicenda sunt , quoniam plerique jam , aft- 

 tequam subjicerentur, sese otio dederant, et tributa conferentss , mihtiae vacatione usi 

 fuerant; reliquis autem post defectionem omnis belli apparatus adennus erat, ita ut pau- 

 lo ante bellnm Peloponnesiacum vere dixisse videatur Pericles^ socios tributarios, sive 

 w^fKcoi/? pe<:unias quidem praebere, nullum vero equum, nullam navim , niillum mih- 

 tem (3). Qua in re duo tamen sunt tenenda: primum, inter ^evsy? sive milites merce- 

 liarios, qui Periclis aetate conduci coeperunt, multos procul dubio fuisse (iTTiixilov; ', 

 quamquam gubernatores, ct, ut conjicere licet, etiam duces non nisi ex civibus Athc- 

 niensibus eligebantur (4): Sed lioc voluntarium erat et ad privatos pertinebat. AU 

 terum hoc est; ejusmodi Atheniensium fuisse cum sociis necessitudinem', ut, si gra- 

 ve periculum immineret, etiam viryiKoot, nisi distantia locorum aut facultatum temii- 

 tate prohiberentur, ipsis debuerint opitulari. Vertim in tantum discrimen Atlienien» 

 5CS anie Peloponnesiacum bellum non sunt adducci. Unum tamen exemplum auxilii, 



a 



(1) IV, 108. (a) lUrtJtt.Vm, III jqq. Cs) ""'• in Periclt, c. 12, 



(<J Vid. Thiicjd, Ij 148, utl Piriclfs alci KvPffv^TXi tpjo/itf» TfiKirtti' 



D 



