i^ ■'' G'. G R E N V A N P R I N S T E R E It • 1 



a siibditis sociis lati, adferri potest; quum Bocaii , qoi (i ), tune xjx^xoit erant, Athe» 

 nienses in expeditione contra Thessalos adjuverint (2). Difficillima autem esse debuit 

 consilii capiundi deliberatio iis, qui Atheniensium eranc socii, sed civitatis, quacum Atlie- 

 hisnses bellum gerebant, coloni : nefas enim existimabatur raetropoli arma inferre (3) 

 ejusque rei in historia Graecorum perpauca exeuipla reperiuntur. Ita Potidaeae ( 4 J ^t 

 Molycrei (5) incolae in sociis erant Atheniensium, quoruin accrrimos hostes Coriii» 

 thios habebant conditoies. Ex quo facite intelligitur, ipsos Atheniensibus fuisse su- 

 spectos: quamobrem , quum jamjam bellum comra Peloponnesios exarsurura viderctur, 

 Potidaeatas jusseruht niurorum partem diruere , obsides dare , Corinthiorum magis- 

 tratus expellere, ne ab ipsis inducti defectionem molirentur (6). Et qaoniam pleris« 

 que uirmooii fides haberi non poterat , ut primum hostium exercitus appropinquabat, 

 Athcnienses ducem cum praesidio mittere solebaut , qui regionem custodiret : unde 

 nomen 0uf,axoi accipiebat ( 7 ). 



Aliter plane sese res habuit cum n^ifpoux'"? i a quibus, quippe quum ex civibus 

 Atheniensibus constarent, nihil erat metuendum. Arma vix unquam deposuisse videntur; 

 vel enim barbari repellendi, vel veieres incolae coercendi erant. Probabile est, in rebas 

 bellicis ipsos Atheniensibus obtemperavisse, si qui.iera ex ipsa rei natura et ex Chalce- 

 deiifium exemplo, quamvis a temporibus ante pugnam Plataeensem sumto,. conjectura 

 ducatur: ilii enim ne naves quidem proprias habebant (8), et Atheniensium jussu ex»- 

 peditiones suscipiebant (9). Ita, quum reliqui u-iiicooi summa in quiete, summoque 

 in otio versarentur, xKiipmxoi vero saepissime belio gerendo exercerentur , novarum re» 

 rum cupidos facile in cfficio poterant retinere. Qiiamobrem apparet, in K\>ifoux'itit emit- 

 tendis Periclem optime de Atht-nitnsilnis fuisse meritum. Quorum vires ita nmniiio auxit, 

 ut, si ipsius consiliis po&t mortem quoque viri obsecuti fuissent , haui facik Lace« 

 daemonii ipsos superaturi fuissent. 



(O Thurji. I, 113 i. r. C2) Vid. Thu:yJ. I, iil,' 



(3 Vid. Htmitt.Vn, rso et VIIT, 32. (4) TliucyJ. I, 56, 



(5) Tauiyil. III, 102. ('■) Tkueyi. 1 , 56. 



(7') Memoratur ejusiriodi (piXx.^ »pud T.tucydiJra I/, i»4. Conf. etiam Ilirptcrathn in voee ipririttJrM. 



(8) Vid. htriii, Vm, 4«' (?) ^''^<^ i^"'^' VI, 100. 



SECTIO 



