RESPONSIO AD QUAESTIONEM LITERARIAM. 29 



(qirosdam honores Atheniensibus tributos fuisse verisimile est, jus xxh^pixi , irfsitflxi 

 aliaque niulta: ita ut in magna G-raeciae parte eadem fere civis Atheniensis esset aucco» 

 ritate, qua postea Romanus fuit in orbe terraruni. 



Primum conventus sociorum quotannis de rebus communibus habebantur; sed (i) 

 il jam dudum ante bellum Peloponnesiacum fieri desierunt. Dicit enim Thticydidcs Athe- 

 nienses primum ita praefuisse sociis , ut illi legibus suis uterentur et in xo/i/o(? i,nyo%'.v; 

 consilia caperent: hanc libertatem quasi opponens ei, quae secuta est , servituti. Nec sane 

 credibile est, Athenienses sociis tam egregiam opportunitatem dedisse de defectionibus 

 deliberandi. — Hic autem non est praetermittendum Periclem , sua patriaeque fortuni 

 elatum, in aniuio habuisse, coucilium colligere, non sociorum tantum, sed omnium 

 Graecorum ubicunque vel Europae vel Asiae habitarent (2). Praetextus erat , ut de 

 Graeciae templis a Persis incendio deletis, de s^crificiis pro Graecorum salute debi- 

 tis , denique de tuta navigatione et pace servanda consilia inircntur. Revera autem ma- 

 joretn civitati suae auctoritatem conciliare, legatos ut obsides retinere aut simile quid 

 moliri cupiebat. In. quo ut frustra esset , effecit sagacitas Lacedaemoniorum. 



Defectiones autem sociorum subditorura quam graviter Athenienses ulti fuerint, cum 

 ex aliorum , tum cx Samiorum exemplo apparet: qui quura jam urijxsw facti iterum de- 

 fecissent , muros diru;re , obsides dare, naves tradere, ingcntem pecuniae summam con- 

 fcrre coacti sunt (3). lis eniin, quae Duris, poeta Samius de immani Atheniensiura 

 vindicta cecinit, nulla, anctore Pluiarcho, fides habenda viJetur (4); quamquam qiio 

 crudclitatis haud ita miilto post processerint, testantur deliberationes de Mitylenaeo. 

 rum sorte habitae (5), testatur item Meliorum exitiura Cj)» aliaque multa, ad belluni 

 Peloponnesiacum pertinentia. 



Denique quam misera fuerit et abjecta soeiorum con.litio, non moJo ex veheraenti 

 eorum in Athenicnses odio paiet, verum ex eo etiam quod bistorici ipsos saepissime 

 servorum (WAsjv) nomine appellant (7). Et mihi quidem, quae de ipsis exposui , 

 in memoriam revccanti profecto ea durissima servitus appellanda est : quamobrem mi- 

 jaudum non est, id, quod Pcricks providerat (8), accidisse, ut scilicet socii ut 



pri. 



(1) Vid. Tkueyd. I, r/f in f. fa) Vid. P/«». in Ptricle, C. 17. 



C3) Vid. ThycyJ. I, 117. C^) Vld. Pli't. in Pericle , c. 2«. 



Cs) Tliiicyil. III, 36 — 49. (6) ThncyJ, V, I16. 



C?) Thucji.X, tji. rrpwt)) rf «5'rn toA/? (Nii^o;) %viif).a.xii ^xpit ro xxSe^tlicii; tSfli/AiijSH 

 ^TCira is xcil rZv «AAwv w? ixii;yf |uv^(5i), Item Xciiofhcn de Rep. Athcn. c. I. §. 18, de jiidiciis 

 teclonrai locutus, addit ii« rovro oZv c! &uiiiizx" SoDAo» roV 3i<>»ii rSv ' Aiiivxitiv xxU^iri ixak- 

 A<». (*) Thncyil. J, 14J, Ov yip ^ffi/ j; «irova-» /cti) U»vSv >lnSv 'ivTUV ry' uuroif fparfi/fiv. 



IJ 3 



