RESPONSIO AD QUAESTIONEM LlTERARIAM, 55 



novorum civium vicinitatem , qiios K\-^pouxou; nomine Athenienses , ut vidimus, in plures 

 regiones mittebant: quae res credibile non est, quantum ad stabiHenJam ipsorum po- 

 tentiam contiilerit. 



5. Denique constat hominura animos servitutis diuturnitate ita aJ adulationem dorai- 

 Borutn adsentationemque informari ut libenatis amor nisi exstinguatur , at certe valde 

 ininuatur et nihil nisi abjectum-, niiiil nisi humik homines cogitcnt , u: omnino verisi 

 «hnum videatur Homericum illud (i), 



"Hfi/iru y«|0 t' icpsTiif X7ro«lv\jTat eifvoTX Zeig 



SECTIO TERTIA. 



DE VI, QUAM PRINCIPATUS ATHENIENSIUM CUM IN IPSOS 

 ATHENIENSES, TUH IN CAETEROS GRAECOS IIAEUIT. 



R= 



..estat, ut, qnatnnam vim principatcs Atheniensium cum in ipsos tum in caeteros 

 Graeciae populos habuerit, breviter exponamus. 



Nobis quidem non modo potentia Athenarura, ut per se patet, verum etiam magna 

 ex parte earum in arttbus doctrinisque excellentia inde repetenda viietur. An- 

 tea narravimus quomodo, accepto priucipatu, sensim eo Athenienses pervenerint, ut 

 plurimarum insularum -et mille oppidorum , id est, Graeciae pius quam dimidiae do- 

 mini essent. Verum si aut barbara gens, aut plerorumqiie populorura etiara cultio- 

 rum fuissent similes, dubitari vix potest, quin, dorainandi cupiditate abrepti, unice 

 de finibus imperii longe lateque propagandis , cogitaturi fuissent. At majore pulchri 

 honestique sensu praediti erant, quam ut bello tantura exceilere vellent. Urbera suim , 

 quae viribus et armis caeteras superabat , oranibus , quae urbem augerc atque exoruare 

 possent, primam esse cupiebant, aediiiciis, tempiis, ludis publicis, multis aliis. So» 



cio» 



(O Vid. Ilimtr. OJyss. », T, 323. 



E 



