RESPONSIO AD QUAESTIONEM LITERARIAM. 55 



roruni quoque longa series cum ipsis Atlieniensibus , tura caeteiis Gr;iecis inde exorta 

 est. Omnino , licct civitati optandum existiment multi , ut nniil sibi metuendum Iiabeat , 

 tamen nimiam securitatem plus nocere reiptiblicae quara prodesse c-instat. Quun- 

 diu imminet periculum , homines. omnibus viribus viden': lss'» utendura , ut illud avL-r- 

 tant, nec locus remissioni quietive datur; metu vero plane sublato, mollltiae sese luxu- 

 riaeque dant, vitiorum omniura parentibus. Quod Komaiiis accidit, postquara, Car- 

 thagine eversa, neminem sibi resistere posse intellcxerunt ,. ita ut vere, opinor , sta- 

 tuant nonnulli R.oiT!anorum reipublicae raulto utilius futurum fuisse, si Carthago de- 

 leta non fuisset. Atheniensibus idem accidit, cum viribus ita crevissent, ut nullum 

 oranino populum parem sibi putarent. Mercaturae operam dare coeperunt, quo factiim 

 est, ut lucri cupiditas divitiarumque amor omnium animos Mnvaderet, cui qui diJitus 

 est, is, ut verissiraa est Platotiis (i) sententia, vix aliud quidquam curat, nisi quoA 

 ad lucrum videatur fructuosum. Pecuniae comparatae magnitudine cupiditates, avari- 

 tia, luxus exsistunt, civium mores corrum puntur, enervantur eorum animi, sua ipso- 

 rum negotia non patriae salutera respiciunt, rempublicam, quoad ejus fieri potest, ad 

 privata commoda dirigere conantur. Quae tot tantaque mala ex summa potentia, quain 

 delato principatu habuerunt Atlienienses, repetenda sunt omnia, nec tamen sola. Ac» 

 cedebat enim spectaculorum veluti furor quidam , ad quem alendum sociorum pecunia' 

 adhibebatur; accedebat insolemia, superbia, crudelitas Atheniensium ^ quae, quo magis 

 potentia ipsorura augebatur, eo in dies major fiebat et intolerabilior. Quid igitur mi= 

 rum , si exacerbati socii saepius defectiones rooliti sunt, si tandera querelac omnium et 

 jndignatio gravissimum excitdrunt bellum Peloponnesiacum , si Athenienses, molli et de- 

 licato vi:ae genere fracti, ac debilitati , Lacedaemoniis succubuerint. Quamquam bello isto 

 non Athenarum tantum , sed totius Graeciae flos concielisse vidctur. Ita enim diuturna 

 illa contentio Graecorura facultates exhausit, ut numquara pristinam potentiam recupe- 

 rare potuerint, sed priraum a Macedonibus, deinde a Romanis facile subjecti sint, 

 Athenienses autera jam multo antea eo adducti sunt , ut non de Graeciae principatu, 

 sed de sua ipsorum regione certarent, et ad Spartanorum auctoritateoi se accomraodare 

 cogerentur. Quas calaraitatcs ex prosperae fortunae abusu repctendas esse apparet, 

 cujus moderato usu nitiil in rebus humanis dilficilius esse «luoddiana cxperientia 

 docet. 



Ec 



(15 Vid. P'»!' de L^g. 8. p. 851, C. 



E a 



