OVER HET GESLACHT ICTICYON VAN LÜND (CVNALICUS GRAY). o 



waid worden met den Fennec van Bruce, den Cerdo of Zcrda, welke eene 

 ware hondensoort is, die in Nnbië te huis behoort. 



Tot regt verstand der onderscheiding van zoogdierengeslachten is eene 

 naauvvkeurige kennis der landen van het grootste aanbelang. Bij de verscheu- 

 rende dieren vindt men aan wederszijde in de boven- zoowel als de onder- 

 kaak een maaltand, die de overige in grootte overtreft en met een scherp- 

 snijdenden rand op de kroon voorzien is. F. Cuvier heeft aan dezen tand den 

 naam van carnassière gegeven, eene benaming, welke genoeg aanduidt, dat deze 

 kies meer dan eenige andere tot het verscheuren van het vleesch, waarmede de 

 roofdieren zich voeden, dienstig is. Daar elke helft der onderkaak een hef- 

 boom vormt waar de aanwending der kracht tusschen het steunpunt en de last 

 plaatst heeft, zoo is het blijkbaar, dat de voorste tanden, die van de inplanting 

 der spieren verder afliggen, met minder kracht op de spijzen bij het kaauwen 

 zullen werken, dan de nader aan het achtereind der kaak gelegen kiezen. 

 Terwijl dus de verscheurende tand [la carnassière) nog achter zich geplaatste 

 kiezen, de knobbelachtige kiezen heeft, zoo zal een dier des te minder bij 

 uitnemendheid verscheurend zijn, hoe grooter het aantal dezer kiezen is. Men 

 begrijpt nu het onderscheid van de knobbelachtige maaltanden en den ver- 

 schcurenden niaaltand. De kleinere, gewoonlijk mede in eene scherpe kroon 

 iiitloopende kiezen, welke vóór den verscheurenden niaaltand geplaatst zijn, 

 noemt men, in navolging van F. Cuvier, valsche kiezen [fatisses molaires). 



Pas.scn wij deze onderscheiding op de kat en den hond als voorbeelden toe. 

 Bij het kattengeslacht heeft men in de bovenkaak aan weerszijde 4, in de 

 onderkaak ö kiezen. Van deze maaltanden zijn twee in beide kaken valsche 

 kiezen; er is dus alleen in de bovenkaak een knobbeltand aanwezig en de 

 verscheurende tand is in de bovenkaak de voorlaatste, in de onderkaak de 

 achterste kies. Daardoor ligt die dan ook digt bij de inplanting van de spie- 

 len, die de onderkaak optillen, en deze werken gevolgelijk met gering kracht- 

 verlies. De groote kattensooiten, de tijger en leeuw b. v. zijn verscheurende 

 dieren bij uitnemendheid. Bij de honden vindt men een grooter aantal kie- 

 zen. Achter den verscheurenden tand liggen namelijk in beide kaken aan 

 weèr.szijde twee knobbeltanden; vóór den verscheurenden tand liggen in de 

 bovenkaak aan weerszijde drie, in de onderkaak vier valsche kiezen. liet 

 geheele getal der kiezen is dus zes-en-lwintig, namelijk 6 aan weerszijde in 

 de boven-, 7 in de onderkaak. 



Deze uitweiding was eenigermale noodig om nu Ie kunnen bekorten, en 



15* 



