6 OVER HET GESLACHT ICTICVON VAN LÜND (CYNALICUS GRAV). 



men ook kiezen moge, gelden alle van Icticyon, voor zoover wij dit dier tot 

 nog toe kennen. Het geliccle geraamte is dat van eone hondensoort; er zijn 

 dertien paar ribben even als bij alle ware honden, terwijl de wezels er ge- 

 woonlijk veertien bezitten. Doch bovenal is de schedel in geheelen vorm een 

 liondenschedel, en heeft met dien der Mnslelina gecne meerdere overeenkomst, 

 dan met dien van eenige andere familie der Carnivora. 



Gedachtig aan de Iloratiaansche woorden: 



ir Segniiis irritant aniynos rleniissa per aurem, 

 Qiiam quae siint ocuUs suhjecla /idelibus, et tjnae 

 f/jse silil traclit spectator." 



voeg ik bij mijne Verhandeling eene afbeelding in natuurlijke grootte van den 

 schedel van IcHcijon en eene dergelijke van een inlandschcn das {Mclcs curo- 

 jineus^ als voorbeeld uit de familie der Musiclina. Het verschil zal daaruit 

 heler in het oog springen dan uit eene dorre en gerekte beschrijving. Elk 

 daarentegen, die met de afteekening van den schedel van Icticyon een hon- 

 denschedel, onverschillig van welke soort, vergelijken wil, zal de overeen- 

 komst ontdekken. Ik meende dat eene afbeelding in natuurlijke grootte van 

 den schedel en de tanden van Icticyon eenig belang voor de wetenschap heb- 

 ben kon, daar het dier in verzamelingen zeer zeldzaam is, en de door Liind 

 gegevene afleekeningen te zeer verkleind en niet uitvoeiig genoeg zijn om 

 eene naauwkeurige vergelijking met verwante vormen toe te laten, üc geheel 

 andere welving van den schedel achter de oogkassen bij de honden en de Mus- 

 iclina, de lengte van den schedel achter de oogkassen bij de laatsten, de 

 ])laatsing van het foramcn infra-orbitnic, 't geen bij de honden op eenen groo- 

 teren afstand van den vnorrand der oogkas ligt, de verschillende buiging der 

 jukbogen, zijn zoovele in het oog loopende bijzonderheden, welke bij eene be- 

 schouwing onzer afbeeldingen, ook zonder nadere aanwijzing, zullen worden 

 opgemerkt. Het beenig verhemelte heeft bij den hond zijn aehlerrand bijkans 

 onnuddelijk achter den laatsten maaltaiid, bij de Musiclina, ook bij Mclcs, 

 wordt het achter dien maalland smaller, maar strekt zich nog ver naar ach- 

 ti'ii'ii uit. De oiiderkaak der Musiclina is met den gewrichlsknobbel in eene 

 diepe groeve van het slaapbeen, die van voi-en en achteren door eene uilsjirin- 

 gende beenplaat omschreven is, als ingeklemd, zoodat bij .sommige soorten, 

 ook na het wegnemen van alle weeke deelen, de geleding alleen genoegzaam 

 is, om de onderkaak aan den schedel te doen hangen. Hij de honden heeft 



