OVER HET GESLACHT ICTICYON VAN LÜND (CYNAHCUS GRAY). 7 



dit volstrekt geen plaats. Bij Mustelina verdwijnen de naden der scbedel- 

 beenderen vroegtijdig. Lij de honden blijven zij langer bestaan. Zelfs bet 

 beenweefsel des schedels op de oppervlakte is eenigzins verschillend, en wordt 

 bij Meles door vele kleine gaten van bloedvaten gekenmerkt, terwijl het veel 

 gladder is bij den hond. Merkwaardig is bovenal het verschil in de tanden 

 De snijtanden vertoonen, met uilzondering van den huitensten der bovenkaak 

 die kegelvormig is, hij de bonden eene in lobben ingesneden kroon Bij 

 de Mustelina zijn de onderste zes snijtanden, in eene enge ruimte -,,_ 

 plaatst, zelden in dezelfde vlakte gelegen, en de tweede, van den hoektand 

 afgeteld, ligt naar achleren teruggedrongen, 't geen wel hij Lulra bet meest 

 bet geval is, maar echter ook bij Mustela putorius, siberica en vele an- 

 dere soorten, en ook bij Meles en Mellivora wordt waargenomen. Afwijkend 

 IS ook de vorm der kiezen, bepaaldelijk die van den verscheurenden ' land 

 en van de knobbelkies hij Iclicijon en bij de Muslelina. De verscheurende 

 land van de bovenkaak heeft bij ïcticyon, gelijk bij andere bondensoor- 

 teii, een klein inwendig knobbeltje aan de voorzijde van de kroon Bij 

 Mustela ligt dit knobbeltje bijkans op het midden, en bij Meles is het zeer- 

 breed geworden, zoodat de kroon bijkans de gedaante van een schuins lin-_ 

 geiid vierkant heeft. Eveneens is er tnsschen den verscheurenden tand der' 

 onderkaak een opmerkelijk verschil, dat hij Mustela echter gerin-^er is dan 

 bij Meles, die in dit opzigt tot den heer nadert. De groote, breede knobbel- 

 kies der bovenkaak bij Meles wijkt geheel van die der bonden af. Bij Musivta 

 is die kies kleiner, maar wijkt eveneens door haren dwarsen stand van de 

 schuins geplaatste, meer driehoekige knobbelkies dier kaak bij de bonden af. 

 Het ontbreken van eene der twee knohbelkiezen hij Icticim is daarom eene 

 onvruchtbare anomalie, wanneer ik mij dus mag uitdrukken, d. i. eene afwij- 

 kmg, die zonder invloed op de overige bewerktuiging is. Icticyon is derhalve, 

 wij herbalen hier 'tgeen wij in den aanvang beweerden, eene soort van de 

 groep der honden. Men kan er evenwel een ondergeslacht van vormen, maar, 

 zoo men Ictici/on als geslacht wil beschouwen, heeft dit geslacht in de rang- 

 schikking met dezelfde waarde als Olocjon, bij hetwelk de kiezen niet slechts 

 in getal maar ook in gedaante van die der honden afwijken, gelijk vooral 

 blijkt uit den venscheurenden tand, die kleiner is dan de knohbelkiezen. Dit 

 nader aan te toonen zou echter meer uitvoerigheid noodig maken; doch deze 

 bewijsvoering staat ook in minder regtstrcekscli verband lot mijn tegenwoordig 

 onderwerp. De tegenwoordige mcdedeeling toch heeft alleen betrekking lot 



