OVER HET GESLACHT ICTICYON VAN LUND (CYNALICÜS GRAY). 



9 



vraatzuchtig en verslond bijna alle gekookte spijs, zoowel plantaardige als 

 dierlijke, die men aan hetzelve voorzette, hoezeer het aan raauw vleescli de 

 voorkeur gaf. Het was schuw en vreesachtig; soms, als verdrietig over zijnen 

 gevangen staat, liet het eenige scherpe of jankende hlafgeluiden hooren, afge- 

 wisseld met eene menigte gemoduleerde klanken, die veel overeenkomst had- 

 den met het schreijen van een knorrig kind. Het groef gaarne en met groote 

 vaardigheid, waaruit men kon afleiden, dat het ook in wilden staat in den 

 grond graaft om zich te verschuilen en zich een leger te bereiden. Waar- 

 schijnlijk is het getal jongen vier, daar in den troep, waartoe de twee aan 

 LuND gebragte voorwerpen behoorden, volgens berigt van hen, die ze gevan- 

 gen hadden, twee groote voorwerpen waren (de ouden) en vier kleinen (de 

 jongen). 



Ook overblijfsels van fossile dieren heeft Lund in de diluviale gronden 

 van Brazilië gevonden, welke tot Iciicyon behoorden; hij vermeldt die als 

 beenderen van Iciicyon major. Verwant met dit ondergeslacht was een 

 uitgestorven Braziliaansch dicrgeslacht, waaraan deze Schr. den naam van 

 Abathmodon geeft. 



Leiden, 27 Januarij 1855. 



10 



WIS- r.K >ATUIRK. VKIIII. liKII KO.MMi Ali\r)KMIi;. lil.KI, Ili. 



