12 OVER HERMAPIIRODITISMUS SPURIUS FEMININUS. 



en door denzelven kon de in de blaas (f) bevatte urine uitgedrukt worden. 

 De navel-arteriën waren reeds niet meer gangbaar^ doch vertoonden zich 

 gevuld met vaste bloedcoagula. 



Om een goed overzigt der bekkenorganen, waarop in het onderhavige ge- 

 val onze aandacht bijzonder gevestigd was, te verkrijgen, werd de linker 

 darm-heiligbeensvoegc gekliefd en het schaam- en zitbeen derzelfde zijde 

 parallel met de schaamvoege en er ongeveer 7 m. ni. van verwijderd door- 

 gezaagd ; ik kon nu op een klein stuk na een der ongenaamde beenderen met 

 de daaraan bevestigde extremiteit Avegnemen. 



Het bleek duidelijk, dat het dier tot het vrouwelijke geslacht behoorde. 

 Eijerstokken (/*/*) met Graafsche blaasjes en ovula, Fallopiaansche buizen (ü) 

 en baarmoeder (kk) waren voorhanden, zoodat ook bij deze hermaphrodiet 

 geen twijfel aangaande het geslacht kon worden geopperd. 3Iet uitzonde- 

 ring der baarmoeder, die dubbel in plaats van tweehoornig was, vertoonden de 

 de drie eerste segmenten der voortplantingswerktuigen geene afwijking. De 

 scheede (II) daarentegen week in meer dan een opzigt van den regel af; 

 i;erstens namelijk was zij door een loodregt en van voren naar achteren ge- 

 trokken middelschot in twee gelijke helften gedeeld en ton anderen eindigde 

 zij naar achteren schijnbaar blind (mm), rustende mot dit blinde uileinde 

 tegen die verdieping, die wij vroeger zagen, dat zich onder don dwarsband 

 van het perineum bevond. Deze verhouding der scheede scheen vrij duide- 

 lijk te zijn, naardien men elk der helften door eene kunstmatige, met den 

 trocar explorateur verrigte opening voor zich konde opblazen, zonder dat de 

 lucht zich naar elders ontlastte. Wel bleek het hierbij, dat er eene gemeen- 

 schap bestond tusschen eene scheedehelft en den corresponderenden uterus, 

 doch de beide helften waren streng van elkander gescheiden, en van eene 

 inmonding naar achteren werd voor alsnog niets bespeurd. 



Op den eersten blik scheen de endeldarm (w) eveneens blind te eindigen, 

 en wel voor de verdieping, die wij boven den dwarsband in hel perineum 

 hadden aangetroH'en. Bij nader onderzoek bleek het echter, dat hij zich naaj- 

 achteren trechtervormig vernaauwde en nu overging in een kanaal (o), dat 

 in eene sleuf tusschen de twee helften der scheede verliep en naar beneden 

 eindigde in eene holte, die wij weldra als hekkenstuk eener mannelijke 

 urethra erkenden; werd de endeldarm opgeblazen, zoo vulde zich niet alleen 

 dit kanaal maar ook de urethra en door deze middelijk de blaas. 



Endeldarm^ blaas en geslachlsdeelen werden na dit onderzoek in silti uil 



