OVER HERMAPHRODITISMUS SPURIUS FEHININUS. 13 



de bekkenholte genomen. De urethra -was klaarblijkelijk uit een vrouwelijk 

 en mannelijk gedeelte zamengesteld ; althans toen het bekkenstuk (p) van de 

 mannelijke urethra, dat eene lengte bezat van 3,5 Cm., aan de bovenvlakte 

 was geopend en de snede verlengd in de rigting van het kanaal, waarin zich 

 de endeldarm voortzette, merkte men op, dat zich eene vrouwelijke urethra (^) 

 en niet onmiddelijk de blaas daarin ontlastte; hare inmonding werd door 

 twee zijdelingsche verdubbelingen van bet slijmvlies (rr), die de scheedeklep 

 van een goedgevormd kuiskalf nabootsten, begrensd; wijders zag ik, dat de 

 beide scheeden door fijne en met klepjes voorziene openingen {ss), met bet 

 bovenvermeld kanaal gemeenschap hadden en dus niet, gelijk vroeger werd 

 vermoed, geheel bUnd eindigden. Even boven de inmondingen der scheede 

 en iets digter bij de middellijn, bevonden zich nog twee openingen, die eene 

 sonde van het fijnste kaliber toelieten en tot eene diepte van 4m.ni. lieten 

 doordringen; men kan ze, wanneer er eene beteekenis aan moet gehecht 

 worden, wel voor niets anders houden, dan voor uiteinden der Gaertnersche 

 gangen. Ten overvloede vermeld ik nog, dat men gemakkelijk van uit bet 

 hekkenstuk der mannelijke urethra eenen dunnen priem door het roedestuk 

 naar buiten kon voeren, en dat de mannelijke urethra eerder het vervolg 

 van den endeldarm dan van de vrouwelijke urethra, veelmin van de scheede 

 scheen te zijn. De twee scheeden, die aan den buitenwand geopend werden, 

 waren aan de binnenvlakte zwak geplooid; zij bleken bovendien door afzon- 

 derlijke moedermonden met de corresponderende baarmoeders in verband Ie 

 slaan, doch de gemeenschap tusschen de regter- en linkerzijde was geheel 

 opgeheven. 



Het bekken bood in zijn voorkomen veel overeenkomst aan met dat van 

 de eerst beschrevene hermaphrodiet. De staartwervels en twee onderste hei- 

 ligbeenwervels ontbraken; de tweede en derde badden bovendien hare volle 

 ontwikkeling niet erlangd en vooral de derde was rudimentair, eindigende 

 naar achteren in twee symmetrisch geplaatste horens. Het ontbrekende ge- 

 deelte van het heiligbeen werd ook hier wederom door bandmassa aange- 

 vuld. De ingang van bet bekken was normaal, de holte daarentegen en 

 vooral de uitgang dwars vernaauwd, eene afwijking die wij reeds vroeger 

 vermeldden. 



Hoewel de geslachtsdcelen der twee beschrevene hermaphrodieten in menig 

 opzigt van elkander afwijken, komen zij toch in zooverre met elkander over- 



