16 OVER HERMAPHRODITISMüS SPURIUS FEMIiMNÜS. 



maproditismus spurius femininus met eenen aanmcrhelijkcn graad van dwar- 

 se bekkenver naauwing. In de eerste herniaphrodiet had deze vernaauwiiii!. 

 betrekking zoowel op den in- als uitgang, in de tweede op den uitgang alleen. 

 De ongenaamde beenderen waren hierbij goed ontwikkeld en de oorzaak 

 berustte stellig alleen op eene geringere ontwikkeling van de wervelkolom 

 ia hare achterste helft, hoofdzakelijk de staart- en heiligbeenwervels. Moei- 

 jclijk valt het hierbij te bepalen, of deze gebrekkige vorming van het geraamte 

 op de sluiting van de natuurlijke openingen der urine- en geslachtswegen 

 en, gelijk in onze tweede herniaphrodiet, zelfs van het darmkanaal terugge- 

 werkt heeft. Wij voor ons althans besluiten hier liever niet tot een oor- 

 zakelijk verband, en beschouwen beide gebreken eerder als gevolgen van 

 denzelfden gebrekkigen ontwikkelingsgang. Mogelijk ware het niet ongepast 

 in het vervolg bij aanwezigheid ook van mindere graden van hermaphrodi- 

 tismus spurius bij het vrouwelijke geslacht op de configuratie van het bekken 

 acht te geven, ten einde zoo mogelijk uit te maken, of dwarse vernaau- 

 wing meer bij dit gebrek voorkomt, dan wel of men in den regel Chevreuil's 

 waarneming * bevestigd zal vinden, die in het geval, dat hij mededeelt en 

 waarvan ook wij hierboven melding hebben gemaakt, een wijd, vrouwelijk 

 bekken aantrof. 



' KniL's Archiv. Bd. XI. S. 303. 



