AANGAANDE NAUTILUS POMPILIÜS L. 15 



uitmondt. Door deze groeve wordt gemeld kegelvormig uiteinde in de na- 

 tuurlijke ligging der deelen opgenomen, en in hare diepte is cene langwerpige 

 spleet, welke tot eene kleine holte der klier geleidt, die met een vlies, dat 

 zwakke overlangsche plooijcn hezit, doch overigens glad is, bekleed wordt. 

 Boven in deze ruimte opent zich het dunne uiteinde van het gekronkelde 

 kanaal. Dit kanaal is dus de afvoerende buis {vas deferens), en de tweede 

 klier is derhalve voor een gedeelte als het omhulsel dier afvoerende buis te 

 beschouwen. Maar deze buis is tevens het uitloozingskanaal der afscheiding 

 van het kiierweefsel, waardoor zij henenloopt, en ongetwijfeld is zij nog 

 daarenboven zelve de zetel eener afscheiding, terwijl hare wanden hetzelfde 

 cilinder-epithelium vertoonen als de acini der omgevende klier. Deze wanden 

 zijn, vooral in het bovenste gedeelte, zeer dik, zoodat de inwendige ruimte in 

 geene verhouding staat tot den uitwendigen omvang. Deze heeft gemiddeld 

 op de doorsnede twee millimeters; naar voren toe wordt de buis van groo- 

 teren omvang, hoezeer niet gelijkmatig; twee hoofdvcrwijdingen, die zij aan- 

 biedt, hebben ruim drie millimeters in doorsnede. 



Het blaasje, waarvan wij boven spraken, vormt een, naar de linkerzijde 

 blind uitloopend diverticuhm. De binnenvlakte van dit blaasje heeft aan de 

 regterzijde vele uitspringende, dwarse plooijen, en vertoont hier eene kleine 

 tweede opening, die onmiddellijk boven het uileinde van het vas deferens 

 ligt; rondom deze opening vormen de voormelde plooijen eenige kringen. Zij 

 is het onderste uiteinde eener, 4 of 5 millimeters lange buis, welker omvang 

 omtrent drie millimeters bedraagt. Deze buis heeft vrij dikke wanden, en vertoont 

 op hare binnenvlakte in de lengte loopcnde plooijcn. Zij geleidt naar den spcrmo- 

 phoren-zuk *), eene ronde blaas, met vrij stevige wanden, zoodat zij, ook geheel 

 ontledigd, niet zamenvalt. De inwendige holte van die blaas bezit talrijke 

 uitspringende, in de lengte loopcnde plooijen, en wordt door een schuins loopend 

 tusschenschot met ecnen vrijen voorrand in twee, van boven met elkander 

 zamenhangende holten verdeeld (PI. lil, lig. XIV. ws. .<t/). <(//.). Deze blaas gaat 

 onmiddellijk in het kanaal der roede [Aa urcthra scminalis) over, hetwelk mede 

 overlangsche, sterk uitspringende jdooijen vertoont. De dikke wanden van dit 

 kanaal, die den lienis vormen, beslaan uit een vrij stevig weefsel; op de door- 



•) De franschfi schrijvers over de ontleedkunde der Cephalopodcn noemen dit deel poch» need- 

 hamicnne, naar Needham, dien men gewoon is als den oiililekkcr dur siicraiophorenltc bescliouwcn. 



