AANGAANDE NAUTILUS POMPILIÜS L. 21 



BERIGT OMTRENT MIKROSKOPISCHE ONDERZOEKINGEN VAN DE 

 SPERMOPHOREN VAN NAUTILUS POMPILIÜS. 



DOOR 



Dr. J. A. B o o C A A R D. 



Dé vorm der spermophoren is in het algemeen rolrond, terwijl zij naar tle 

 beide einden spits toeloopen; dikwijls ziet men echter (vooral aan de concave 

 zijde der talrijke kronkelingen) een of meer longitudinale plooijen in hunne 

 omhulsels. Nabij de uiteinden zijn de spermophoren min ot' meer afgeplat en 

 aan het eene uiteinde, dat zich door eene geringere dikte onderscheidt, bo- 

 vendien haakvormig gebogen; zij eindigen, naar het schijnt aan beide zijden, 

 met een fijn maar tamelijk vast, spits uitloopend aanhangsel van omstreeks 

 1,5 millim. lengte en, aan zijn begin, 0,5 millim. dikte. 



De kronkels der spermophoren hebben eene zekere regelmatigheid : de beide 

 helften zijn elk afzonderlijk gekronkeld en zóó naar elkander toe gebogen, 

 dat het middelste gedeelte van het spermophoor aan een der uiteinden van 

 de langwerpige, gekronkelde massa ligt; dit gedeelte komt ook het eerst 

 uit den penis te voorschijn. — De oorzaak van deze bijzonderheid is blijk- 

 baar in den vorm van den spermophorenzak te zoeken, die onmiddellijk achter 

 den penis ligt; wanneer het spermophoor in dezen zak komt, wordt het einde, 

 dat het eerst opgenomen wordt, langzamerhand over den rand van het tus- 

 schenschot in de tweede afdeeling van den zak gedrongen, terwijl het an- 

 dere uiteinde later de eerste afdeeling aanvult; het middelste gedeelte van bet 

 spermophoor komt dan van zelf in het voorste einde van den zak bij den 

 vrijen rand van het tusschenscliot te liggen, en moet dus ook wel hel eerst 

 in den penis en weder uit dezen te voorschijn komen, daar de langwerpige 

 vorm van het kluwen, dat het gekronkelde spermophoor vormt, en het naanwe 

 aansluiten van den peniswand eene rondwenleliiig verhinderen. 



Tusschen de kronkels ligt eene witte, slijmige stof. — De lengle van een 

 door mij gemeten spermophoor bedroeg 54 centim., de dikte in bet midden 

 omstreeks 1,25 millim. — De kleur wisselt af tusschen graauwgeel en don- 

 kerbruin: deze laatste kleur vindt men echter alleen aan spernidplioren, die 

 in of reeds buiten den penis zijn. — De vastheid der spernioplioren is zeer 

 verschillend naar do plaats waar zij worden aangelrollen; kort na linnnc 

 vorming zijn zij uiterst week; wanneer zij in den penis gekomen zijn, worden 



