^^ j. P. VAN CAPPELLE; 



ICARELSZ VAN gERMEs, zoo als ciCERO te dozf-n aanzien rcs- 

 cius navolgde. branbt was gestorvcn, maar liij liad zijne yaderi 

 stad teu crfdeele nagelaten cen tweetal van waardige zonen, die , Aaar 

 Iiet oordeel van ioan dk HAAS, zijnen kleinzoon , hem in welspre- 

 kcndheid overtroHon (*). Terwijl in anderc Hollandsche steden de 

 dichlkunde flaauwclijk werd beoefend, lcverde Amsterdam te allen tijde 

 eencn rijkdom van dichteren op. Dit bleek ook in deze dagen. Mca 

 taaa het, met francius (f), voor een gedeelte toeschrijven aan dcn 

 schouwburT; waardoor ten minste dc zucht voor de tooneclpoezij gedu- 

 ri<T wcrd opgewakkcrd. Hicrvoor was bijzondcrlijk werkzaam liet ge- 

 Tiootschnp ni/ PolentiAus arditum , hetwclk, ccnige jarcn te voren , door 

 PELs was oi)"erigt, «" ^ot diep in de achttiende ceuw in stand blecf. 

 Zeker i» 'ict er verre van daan , dat de voortbrepgselen van dit gcnoot- 

 8chap aan geene berisping zoudcn ondcrhevlg zijn j juu..i i.:j oirckkcn tot 

 een nieuw bewijs van dcn hecrschcndcn ijvcr, welkc de inwoncrs dezer 

 stad in dit vak van oefeningcn bestuurdc. Gccne dichters, zoo als 

 HOOFT cn vONDEL, komcn Avedcr tc voorscliijn ; raaar dc dichlkundte 

 zelve won in ecnigc kicschlieden van taal en maat. Dit blijkt uit de 

 procven, welke tocu cn latcr in hct licht verschenen : van cenen rot- 



GANS, LAURE^S BAKE, KATHARINA LESC\ILLE, BRUIN, 

 ^VILLINK, WELLEKENS, VLAMING, MAURITIUS, FEITAMA, 



DE MARRE, cn dic vcrder m meer of minder aanzien blociden. Hunne 

 verdienstcn zijn zccr ongelijk, maar zij hebben allen medcgcAvx?rkt , orn 

 de eer der dichtknnde hitr ter stcde tc handhaven. fiijzonderlijk moet 

 ttfen opmerkcn, dat velen hunner de gave dcr poezij mct de beoelcning 



dcr 



(*) Tn (\e arin!^phaa!(lc levenshesclirijving yan ERANnx, bl. 35. 

 (f j OraU u. X.X.11I. p. 3o6. tdit. 1705. 



