28 J. P. V A N C A P P E L L E, 



Fcre rn vrijere vlugt. Te gelijker tijd Llonk, als redenaar, door oor^ 

 spronkelijkheid, kracht en rijkdom, uit de berocnide allarb huls- 

 lioFF, wiefftr-redevoeringea , alhier uitgesproken, en na zljnen dood ia 

 het licht verschenen , terwijl zij diepe wijsi,eerte ademen, met voorlref- 

 fclijke sieraden der welsprekendheid prijken. 



Dan, Mijne Hoorders! het was voor onze tijden bewaard , het was 

 almede voor deze stad hestemd j het hecrlijkst licht van echte wijsgeerigc 

 taalkennis , van de diepslc geleerdhcid, van de keurigste en tevens 

 krachtigste poezij, te zicn opgaan in eenen man , wiens kort vertoog 

 ofer de geslachten der naanuvoorden (*) alleen zoude getoond hebben,' 

 W«>lke groote verdienslen hij bezat omtrent onze lctterkundc, indien bij 

 zijnen algemeen erkenden roem als hoofddichter des lands, en handha- 

 ver onzer taal , iets konde ^evocgJ wnrden. Mogen wij allen nog fang 

 het gelak genieten van in zijn onderrigt te deelen ! Hij houde zich ver- 

 zekerd, dat zijne aan mij betooade heuschheid, door dankbare leergie- 

 righeid en hartelijke gencgenheid, zal worden beantwoord. 



Gelijk in het menschelijk leven nu en dan schx)kken, of tretfende voor- 

 Vallen , vereischt wordcn, om den lust en ijver voor zulkc oefeningen,^ 

 die door eentoonigheid zouden verflaauwen, met nieuwen prikkei op te 

 wekk<>n, zoo aijn in de maatschappij groole gebcurtenisscn somwijlcn 

 noodzakelijk, oni de algemeene geestdxift. wanneer zij vorolapi, op te 

 winden. Het v«»rdient, namelijk, onze opmerking , dat, gedurende de 

 wiiartvolle dagen, waarin ons vaderland door vreemde overheersching 

 wcrd onderdrukt, onze taal en lettercn niet alieen met waardigheid ia 

 «land bleven, maar in sommige opzigten aanmerkelijk werden uitgebreidl' 

 Ik beroepe mij , tcn betoogc, eeniglijk op het geea onze oogea binnen 



(•) TJitgegeven bij de Wed. /. Doll i8o5, 



