REDEVOERiiSG. 



^ 



deze stad hebben aanschouwd, JNooit was de zucht voor de Ifolland&che 

 letterkunde, onder alle kringen, zoo sterk, ala in dcn tijd, dien wi> 

 Leleefden. J\ijk inzonderheid was het getal der genen, (Hc door dichter- 

 ]ijke aandrift werden ontvonkt , en in voortrelielijke kunstgewrochtm 

 wedijverden, in wicr midden de nooit volprezen helmbrs heerlijfc 

 uitblonk. Onder andere behoeften onzer letterkunde bestond er eene, 

 wier vervulling veel smaak, vlijt en vernuft vordtrde, teweten: eene 

 geschiedenis onzer dichtkunde. In deze is, door het lielder iuzi^t en 

 juist oordeel van een uit ons midden , op eene treilende wijze voorzicn (*)^ 

 Eene andere behoefte was nog onbevredigd, met name : eene genoegza- 

 me ontvouwing van de regelen onzer prosodie. Ook hieraan is met wijs- 

 geerige oorspronkslijkheid voldaan (§). Zoo bleef de roem van de ra- 

 deren , op ons afgestraald, onbevlekt te midden van tegenspooJ. Zoo 

 naogeu iij , iiiilitn 1.1) Lcwuoiiicid dragen van hct geen binnen dezen krina 

 onigaat , mct welgevallen op het tegenwoordige geslacht nederzien 



Toen, voor 18 jaren, bij de bezorgeren van Leijden''^ Hooge Schole 

 het vaderlandsche denkbeeld oprees, om voor de Nederlandsche taal- en 

 letlerkunde een afzonderlijken leerstoel te vestigen , en dit door het be- 

 stuur des lands werd gocdgekeurdy was het, JVJijne Medeburgers! eea 

 ioboorling van Amsterdam, een kweekeling dezer Doorluchtige Scho- 

 le, die op denzelven werd verhevenc Zijne geboortestad deelt in den 



Eoem , 



( * ) Zie het derde en vierde deel vah de Werken der Eataa/sche Maaischap' 

 pij van Taal- en Dichtkunde. 



( § Zie het eersle deel van de werken der HoUandsche Maatschappij van Frouij^ 

 Kunsten en fVelenschappen en Hollandsche diehlmaat en prosodie , loegepast op 

 het Pyi/unus en metium der Ouden, in zoo verre beiden in onze HoUandsche, 

 dichtkunde zouden kunnen worden ingevoerd, door c, HJBSSBiiinK. 



D 3. 



