^y O R A T I O. ,5 



sas, ita et hominura mentes animosque, ad optiraos quosque fraes refe- 

 rentis ac dirigentis procuratio! O inaudita res, quam nemo non fleli- 

 gionis et virtutis cullor, simulatque in lucem prolatam vidit, rei novitate 

 attonitus, laudavit et extulit, Deoque pro hoc tanto eventu gratias egit, 

 et pia pro his Principibus vota concepit! Inter complures saepius po- 

 pulos, Imperatores, Reges, Principes ac Magistratus, consiliorum com- 

 munitas et necessitudo exstitit, ad res magnas conjunctim eificien- 

 das; ea vero vix unquara satis fida fuit et constans , et plerumque 

 eventus spem fefellit. Karissimi excmpli est talis diversorum Principum, 

 iisdemque subjectarura gentiuin, in rebus ad causam communem perti- 

 nentibus agendis pcrficiondisque concordia atque unanimitas, qualis eo 

 in bello gerendo fuit couspicua, quo durissimae nuper dominationi finis 

 impositus est; inauditus ille inler tot Principes diversi coeli diversaeque 

 aetatis, diversis ingeniis, sensibus, moribus, legibus atque institutis, , 

 actionum pro re omnium et saiute singulorum consensus et quasi eoncen- 

 tusj inauditus piane a tot sociis , divisa et late patente opera , tanquana 

 unius voluntate actorum talis et tantus, quem ncmo non admiretur, ef- 

 fectus; inaudita denique longe sanctissimi , his feliciter peractis, initi foe- 

 deris formula, ad perpetuam eorundem felicitatem, et vero ad verara et 

 stabilem omnium gentium salntem spectans, et, siqua alia, ad certam 

 perfectissimae Religionis normam coraposita atque exacta. 



Universam hujus foederis formara ac rationem penitus perlustrare, 

 et subtili Philosophiae tratina pendere non iub-et. Safpius Principes 

 Keligionem minus honosta ratione adhibuisse, et hoc solum consilio rem 

 sanclissiraam conunendavisse , constat, ut populos bonorum spe et malo- 

 rum mttu coercercnt, el obsequio ac fide continerent. Eo quidem con- 

 silio INuma, Komanorum Hex, Religiouem cum imperio arctius, quam 

 antea factum eesct, conjunxisse Icgitur. Octavianus Augustus, ne a 

 JR.eligioiie sibi aliquid in consiliis exsequendis impediraenti objiceretur, 



cum 



