e O M M E N T A T I O T H E O L O G I C A." 17 



I. Deel. bl. 34.1. moncnt, Interprctes Bclgas epicov legisse; nam ex ipsonim Annotatione 

 ad h. 1. patet, eos nihil in textu nuitasse. Lambcrtus Bos in Excrcitationibus Philolo-. 

 gicis, Rosenmulleriis in Scholiis, aliique subintelligunt v.»tx. Alii, ut Euthymitis Ziga- 

 bcNus, Kuinoclius, ofxov rtterunt ad (iv>j7$iivxi , animadvertcntes , hoc verbiim ctiam cum 

 accusativo construi apiid Alexandrinos , Jes. LXIII: 7. Genes. IX: 16. Mirandum est, 

 Grotium Spxov cum c>,i>,^<Ts commate 70. conjunxisse; nam ^xxsiv, ut viJimus, significat 

 hoc loco promittere. Praeterea phrasis xtiXslv opxcv durior videtur. 



Ab his discessit Elsncrus, qui ofy.ov pro ZfKoxi positum esse monet, regique a livtfffSij' 

 v»i commatis praecedcntis , casum autem quartum assumtum esse a sequenti relativo oV ; 

 et recte quidera : ri;lativnm enim non solum casu respondet antecedenti substantivo , sed 

 non raro antecedens nomen in suum casum pertrahit, ut Marc. VI: 16. i Petr. II: 7. 

 Grotius ad Act. X: 36, 38. Hanc interpretationcm probavit CI. Valckenaer ad h. 1. 



Formula ofwv ot^vvsiv legitur apud Thucycl. 11. cap. 73. Tpoi tuv opieav, cij? 0} TraTspa 

 Hfiirav , et III. cap. 83. Apiid Demosthcnem quoque pag. 679 — 6^. ed. Reiske. Conf. 

 porro Schleusner ad voces 'ipKoi; et oi/,vuu. 



Upii 'A^paapi rlv ■jrciTspx viiiav, pro t^ 'AppxxiA r^ TXTp) ijpiav , per Ilebraisraum. 

 Pracpositio Trpoi; hic 7 Hebraeorum , Dativi notam , exprimit. Promissio jurejurando 

 confirmata legitur Gcnes. XXII: 16. seqq. 



TfiD 5cyi/«/ jj^rv xCpoffai;, ix xsipii tSv ix^pav ^fiav ^vjUvTCii , XoiTpsOsiv eiuT^, sv hii- 

 TifTl xoc) tiKKioiTvv^ ivaTriov «uTciJ , ^itxi; txi; ^fiipa? vji^av , se daturiim nobis , ut sine 

 metu , a poteslate aclversariorum mslrorum liberali , colamus eum sancte et pie per om- 

 nes dies nostros. Acvvki sxvtov yiiiiv legitur in Veles. conf. Millius, Vitringa, Observ. S. 

 lib. I. dissert. 3. cap. 6. pag. 212. censet tcS 'Souvai non referri debere ad opxov, se^ ad 

 MTpsOov a0iS0ag. At communis fcre Interpretum cst sententia, conjungi debere hacc 

 verba cum praeccaciu; cententia , ut quasi sit explicatio quaedam jurisjurandi , quod 

 Deus juravit; Infinitivum ergo a voce opnov pendere, ut Jer. XI: 5. Locum a Beza ad- 

 ductum ex lib. V. Mosis cap. XXVI: 3. nihil hic ad rcm facere, bene observat Vi- 

 tringa, l. c. 



Michaelis vero vulgarcm interpretationem recte, ut videtur, improbavit. De usu Inii- 

 nitivi cum articulo t3 vcI tov pro gerundio in dum, supra monitum est ad c. 72. Ni- 

 hi-1 autem obstare videtur, quominus t»u S«yi/«/ quooue h. I. ut et c. 77. sic accipia- 

 tur, ut Infinitivus sit absolutus. 



'A(f(!lSa;. Origcnes , Theophylactus , HammorJiis , conjungunt cum participio pv76ivT»it ■ 

 llacc vero interpretatio cst valdc coacta. 'Acpo^ui debet sjne diibio connecti cum -■><*- 



C Tieueiv » 



