ao 



A. L. TA.if DER BOON MESCH, 



Vei-ba TiJ? ?■«?? desunt in codicibiis diversarum recensionum pliirimis et praestantissi- 

 mis, et in versionibus antiquissimis, quare a Bciigelio et Griesbachio pro spuriis liabita 

 sunt. Mihi quoque lcctio brevior praeferenda, et plenior altera ad frequentem apud He- 

 braeos fornnilam 1J'>n *D^ confecta videtur. 



Comma 76. K«) nh natliov TrpctpijTiti ii^kou Kf^yiS^irii , Tu vcro piier cris irisignis k- 

 gatus Dci suprcmi. 



Kxl su. Alia lectio est nui irw SJ ; occurrit autem in Codicibus Alexandrinae reccn- 

 sionis, quae evitare ac mutare studet, qiiaccunque Graecis auribus molesta csse possent. 

 Contra codices Occidentalis recensionis, quae spuriis saepe additamentis textum auget, 

 Sc omittunt, excepto codice D. Cant. Cum Codicibus Alexandrinae recensionis liic con- 

 cinunt Codices, qui ConstantinOpolitanam vulgo recensionem referunt. Cum autem Oc- 

 cidentalis recensio lectiones duriores , at veras taraen, servare soleat, additamentum S^ 

 minus est probabile, forsan inde ortum , ut melius intelligeretur, Zachariac orationen» 

 sese convertere ad puerum. 



UKillov. Licet diminutiva non raro eodem sensu ac primitiva ponantur, non semper 

 tamen haec permutatio obtinet. Forma diminutiva oppositionem reddit clariorcra, tuirt' 

 fans tanti/Ius Propheta Altissimi yocaheris. 



Jlpo<pyiT>}i; v^kou K\>)i>ifV, K^pn pWn K'!33. 



Erasmus Schmidius conjicit , legendum esse Trfo^yirm, praeciirsor , praeamhulator. 

 Forsan quis suspicari posset, vocabulum 7rpol3tiTii; , quod nec apud Ali.xandrinos , nec 

 in N. T. legitur, in vocabulum notissimum Trpo^^imi; esse mutatum. n|Ca|3>jT;j« autem 

 nostro loco minime aptum esse, docent ea, quae sequuntur. Vox 5r/)9$i}T;>? vero l"c 

 optime convenit. Itaque nulla hic conjectura critica opus cst. 



Grotius, Kuinoelius, ct alii , srfoiJJsjTiji/ hic intelligunt interprelcm voluntatis divinae, 

 doctorem. Etsi ea significatione vocabuhim vpoLpi^Ttig , ut Ikb. ^'IlJi vanis locis oc- 

 currat, ut Koppius in Excursu HL in Epist. aii Ephesios , et auctores a Kuinoclh ad 

 Matth., pag. 207. citati multis probarunt cxemplis, ea taraen notio mihi videtur con- 

 textui non convenire, cura haec addatur ratio: jr/isTO/jfuir)) ykf irfo Trfotru^irtu Kupiou, «tm- 

 liif»! oloui otuTou. UpoCpiiTiii; nostro loco potius notare videtur legatum divinum x«r' 

 i^ox-iv , vatem insigncm, iv ■mcufit.uTi xa) luvx/iei 'H^Iou , uti Augelus dixerat c. 17., 

 cujus verba menti Zachariae obversata fuisse statuimus. 



Huic interpretationi non refragatiir omissio aiticuli , hunc enim nonnunquam promiscue 



vel 



