C O M M E N T A T I O T II E O L O G I C A. a3 



Substantivis jimctum, quibus nmorh , benignitatis notio inest, vim superlativi habet, 

 a.leoque fsirxi.yyjjx. bAowq siimmmn aviorem, inlimam misericordiam denotat. Simili lo- 

 quendi genere utitur Paulus Coloss. III: 12. if^thxyxvix. cixTip/jiSv , vel cixripfiou , quam 

 ■ lectionem Gricsbachius et Heinricluiiis praeferunt. Nonnulli haec reftrunt ad ci0i7iv 

 afiKpriay, cujus mentionem Zacharias proxime facit; videntur autem ad ea omnia spec- 

 tarc, quae praecedunt inde a comm. 76. quodeorum, quae sequuntur, contextus omnino 

 exigere videtur. 



'Es/ «r? iTefxfpxTO i![/,xi xvxTO},\f if u-J/ov? , Qj/a nos yisifavit sol oricm ex alto. 'Et» 

 w?, scilicet <T7!>.Ayxvci'i i/Jajg &s:Z i,ijt.iv. '£v, Hebr. ^, hic, ut comm. 75., redundat,- 

 De verbo iTTii7x;-^Toii«i ad comra. 68.egimus. 



'AvxToKvi f§ u-.pcuc, qI^DO mrDn. Gricslachius monet, Pricaeum et Bcntlejum con- 

 jecisse, pro av«T5A^ leijen.ium esie ha^iv, aii id Aq Bentlcjo rccte affinnetur, vehemen- 

 ter dubitamus, in ea opinione versantes, auctoritatem U'ctsicnii, qui addidit virum 

 eriiditum , forsan fuisse Bcntlejum, fefelHsse Grieshachium. Clarissimus FaMenaer qiii- 

 'dem in scholis ad h. 1. notat, „ incogitanter in sua editione Jfctstenius minime coctam 

 „ Pricaci conjecturam contribuit Bcntlejo, qui nihifdabat, nisi lenta cogitatione sub- 

 „ actum." Pricaeus coiT^ptam a multis jam seculis putat lectionera textus Graeci, scri- 

 bendumque izm-y.i^xTo li/ix? avxhv i^ '6\piu;; nimirum i7TS7xi\pxTC ad Deum , de quo in 

 praecedenti membro, referri debere, et in kvuSsv £? v-poui; chsuper e.v alto, esse pleo- 

 nasmum. 



Non autem, ut recte monet Segaar Vir Clarissimus, ad h. I, pro lubitu Sacrae Scri- 

 pturae lectiones mutare licet. Desperata certe esse loca liquide constare debet, cura ab 

 ingenio solum medela repetitur. 



'AvaroA^v incommode ad personam Christi referri, Pricaeus contendit, quod com- 

 munis serraonis Graeci usus repugnet, qui scribi flagitasset, non oLvot.To}Ai, scd v, dvx- 

 ToKvi; sed, ut ad comm. 76. jam monuimus, Sacri Scriptores nonnunquam aiticuUun 

 promiscue vel addidcrunt, vel praetenniserunt ; similis est ratio particulae Hebraicae n» 

 'AvKToXvi eximie de ortu solis adliibetur; conf. Deut. IV: 41. 12>Dtl^ mfD Jos. XIII: 5. 

 XIX: 34. Num. XXI: 11. aliisque locis quam plurimis; verbum xvxTixMiv quoque pro- 

 prie (le solis ortu dicirur, Matth. IV: 16 et V: 45. coll. iSIalach, IV: 2. sSam, XXIII: 

 4. Cum autem &va.To>M Jcr. XXXIII: 15, Zachar. UI: 8. VI: 12. a LXX ponatur pro 

 vocabulo ITOX, quo Messias significatur a Prophetis, dissensio inter eruditos orta esty 



»trum meupliora nostro loco a surculo ex radice arboris propullulante, au potiu* «so- 



lc 



