i% JANI THEODOEI BERGMAN 



Adspice Plautus 



Quo pacto partes tutettir amantis ephcbi , 



tJt patris attenti^ lcnoiiis iit iiisicUosi. 

 Urbanitatis tamcn et mctri leges subinde migravir: A. P. 270 sqq. 



At nostri proavi Plautinos et numeros et 



Laudavere sales, nimium patientcr utrumque, 



Ne dicam., stulte mirati; si modoego et yos 



Scimus inurbanum lepido sepoiiere dictum; 



Legitimumque sonam digitis calkmus ct aitrt, 

 Hi fucrnnt Tragici et Coraici hac aetate celebres , quorum praecipuos ct maxime cla- 

 ros receuSLt etiam VcUejus Paterc. I, 17: Nisi , inquit, aspera ac rudia repetas , et 

 inventi laudnnda no;nine, in Attio circaque cum Komaua tragoedia est , ditlcesque Laii- 

 ni lcporis facctiae pcr Caecilium, Tercntium^«c ct Afranium sub pari aetatc nituerunt. 

 Verum haud alicnum ab hoc loco videtur paucis etiam de re Scenica Romanorum agere, 

 quatenus quidem ejus cognitione ad ipsarum fabularum argimicntura, indolem, ratio- 

 nemque dijudicanda opus est. Tacto semel Tragoediae et Comoediac discrimine, vulga- 

 ris est et plerisque probata Comoediae distinctio in PaUiatam ct Togatam , quarum hanc 

 iterum in plures formas, Practextatam, Tabernariam, Atcllanam , alias, dispertiunt. 

 &Iititur haec distinctio auctoritate Diomcdis Grammatici , cujus insignis de Comoedia La- 

 tina locus exstat p. 386, Ed. Putsch. Enimvero lcctis quae nuper egregie liac de re scri- 

 psit Nobiliss. C. J. C. Reiiveiis , in Collcctancis Litcrariis cap. 4, nobis quidem minus 

 recte sese liabere vidctur hacc distinstio. Igitur, ea inissa, aliaui sequcmur probabilio- 

 rem rationem, quam proposuit ac docte exornavit Reuvensius. 



Vidiraus Romanos Poctas sive Graecas fabulas in Latinum Sermonem transtulisse, 

 sive Romanum atque patrium argumentum in fabulis suis tractavissc: hiuc igitur duplex 

 nata est et Tragocdiac et Conwcdiae forma, altcra Gracca , Latina altcra. 



De Tragocdia primum videamus. Quae c Graccis ductae crant, dicehantur Crcpida- 

 tac, quae Romani crant argumcnti Practcxtatac. lilartim nomen a crcpidis ( ;j/»};r/5«/^ ) 

 ortum cst, quibus actores utcbantur: qui qui.lcm crepidarum usus in Tragoediis Grac- 

 cis locum habcbat, invcntus a Sophocle, uti auctor cjus vitac docet: erant autcm cre- 

 pidae calccamentum e gcnere cothurnorum (a quihus ipsam Tragocdiam sacpissime co- 

 thurnum dici solitum csse, constat); Isidotus certe Orig. XIX, 24, cothumura vocat 

 calceamentum in modiim crcpidarum, q::n heroes iitcbantnr. Crcpidatarum igitur appd- 

 iatio, Graecis fabulis propria, ab iis translata est ad cas, quae quidenn Romana lingut 

 atque a Roraanis actoribus agcbantur, sed quarum argumentum Graecum erat. Prac- 

 ' . . tcx- 



