»4 J A N I T H E O D O R I B E 11 G M A N 



Graeco kxtx^oK-^, qiia voce Romanoruin ricinium significatum fuisse videtur: sed haec 

 quidem postrema appellatio recentioris, quam de qua nos agimus, aetatis videtur esse. 

 Egit de utroque hoc mimorum genere Kcuvcm § 5 et 6. 



Paucis memoranda superest fabula Khinthonica , quae et Ililarotragoedia et (pxuonciiyp»' 

 tptix, item halica Comoedia dicta est. Auctor ejus fuit Rhinthon Tarentinus, eademque 

 inclaruerunt Asceras et Blaesus. Quo metro usus fuerit Rhinthon, utrum hexametro, 

 an vero Jambico Senario, non liquet: neqiie omnino constat inter doctos , qualis haec 

 Rhinthonica Comoedia fuerit; aliis eara neque cantatam olim, neque saltatam, neque ac- 

 lam fuisse putantibus; aliis censentibus, eam fuisse Satyrici dramatis origine Attici imi- 

 tationem , et ipsam in Scena exhiberi solitam. Yid. Rcuvens Sect. III. 



Satira. 



Quidquid aiitem hujus sit, sive fucrit illa Comoedia Rhinthonica ipsum Graecorum 

 drama Satiricum, Latine expressum, sive camiinis genus moribus notandis apti; haud 

 scio an hinc repetenda sit origo novi Poiiseos generis, quod liac aetate exstitit, Sati- 

 rae, sic dictae a voce Satur, quippe quae erat carmen niordax variis rebus refertum, 

 adeoque probe distinguenda a Graecorum dramate Satyrico. Certe hoc apparere videtur 

 ex loco Lydi Philadelphensis , quem laudavit Reuvensius p 69, ubi postquam de Rhin- 

 thone dixerat, addit: if ou frpurog Xx^m ri? a0ofnxi AouKi\iOi i 'Painxioi SjpwKoTi ersviv 

 iKun:lilviTs , i. e. versibm heroicis poetae Comici more perstrinxit hominum vitia , uti vim 

 verbi KufeulsTv recte cepit Reuvens p. 85: tum etiam, ut ita sentiamus, faciunt loca 

 ^cronis et Porphyrii ad Hor. Sat. I, 10, 64, ab eodem allata p. 81. Lucilius igitur 

 iiujus generis primus auctor exstitit. Nam quamvis jam superiori tempore Satiras scrip- 

 sissent Nacvius et Ennius ( vid. Harles. P. I. p. 174 et 188, ab eoque laudatus Ca- 

 ■saubonus dc Satirica Poesi U , 2) primus tamen, qui landem in hoc gcnere sibi compa- 

 raret, recte habetur C. Lucilius , qui floruit circiter A. D. 633 ante N. A. 120, scrip- 

 sitquc Satirarum libros XXX, in quibns ad veteris Graecorum Comoediae maledicentiara 

 totum sese accommodaverat , in versuum compositione durus, teste Hor. Salir. I, 4, 

 I — 13, cum quo loco conferatur Sat. I, 10, i sqq. : 



Nempe incomposito dixi pede currere versirs 



Lucilt. Qjiis tam Lucili fautor inepte est 



Ut non hoc fateatur ? at idcm , quod sale multo 



Urbem defricuit , charta laudatur eadem : 



Nec tamen hoc tribuens dederim quoquc cetcra. 

 Solebat dicere hic Lucilius, se neque doctissimis, neque indoctissimis scribere. ^Vid. 



Cic. 



