$s JANI THEODORI BERGMAN 



Bnito 17 Cicerenem e sua sententia loqui, posterioribus autem his ex Antonii et AttU 

 ci, quos loquentes inducit, persona scripsisse; a quomm opinionibus ipsius opiniones 

 saepius discreiiabant. Similiter de eloquentia Galbae, Catonis, aliorumque aliter sentien» 

 tem vidimus in Briito 17 et 21 — 23 €i<:eronem, , aliter Atticiim c. 85 et 86. Atque 

 haec personarum animadversio in Ciceronis libris interpretandis saepius tenenda est , mag- 

 namque utilitatem habet ad tollendam , quae nonnunquam esse videtnr, repugnantiam. 

 Quod autem ad divgrsas de Catone sententias attinet, propius ad veritatem accedere vi- 

 detur Attici et Antonii de eo et reliquis Historicis judicium , quippe ipsius linguae Lati- 

 Hae ista aetate n&ndum expolitae indoli magis consentaneum. 



Istam autem antiquorum exilitatera aliquantum correxit L. Coelius Antipater , qui flo- 

 ruit circiter A. U. 625. Sic enim judicant iidem Antonius et Atticus apud Cic. 1. c. dt 

 Or. hic pauliilum se ere.xit , et addidit Historiae majorcm sonum vocis, et de Legg. Paw 

 lo inflayit rehemetitius , bdbuitquc vires agrestes ille quidem atque horridas fine nitore 

 ac palaestra , sed tamen admonere rcliquos potuit , ut accuratius scriberent. Cf. et C;- 

 ceronis ipsiiis judicium in Bruto 26 in f. 



Post Antipatrum vero rursus decrescere coepit Historiae scriptio, et ad antiquorum je- 

 junitatem redire. Ceteri, inquit Antonius de Or. 1. c. , «»« exornatores rerum , sed tari' 

 tum modo tiarratores fuerunt : et Atticus de Legg. 1. c. Ecce autem, inquit, successert 

 ^wcGellii, Clodiu6, Asellio, ni hil ad Co&lmm (i. e. ad Antipatrum ) /«</ />of/w ad anti- 

 quorum languorem atque inscitiam. Fuerunt autem isti omnes ejusdem fere, cujus Anti- 

 pater, aetatis; cum P. Sempronius Asellio et Clodius Licinius , tum Cn. et Sext. Gellii, 

 de quibus cf. Ern. in C/. Praeter eos alii fuerunt Historici , L. Casslus Hemina, C. 

 Sempronius Tuditanus, Q^. Fabius Maximus Serviliatius , omnes eodem numero habendi. 



§ C. 

 De Philosophiae Studio. 



Snperest, ut de Philosophia Romanorum dicamus, quae hoc demum temporis spatio 

 orta est. Nam quod antea fuisse censet Cicero Tusc.W , 1 et 2 Philosnphiac studium, 

 id nuUum fere fuisse , neque Philosophos exstitisse, antea jam diximus. Quapropter 

 recte Cic. c. 3: Sapientiae stndium , inquit, vetus id quidem in nostris: sed tamcn antc 

 Latiii aetatem tt Scipionis non reperio , quos appcllare possim nominatim. His enim 

 adolescentibus 01. CLVI, 1 A. U. 598 ante N. A. 156, Romam venit nobilis illa le- 

 gatio trium diversarum Philosophiae Scholarum doctorum , Diogenis Stoici, Carneadis 

 Academici , Critelai Peripatetici , quos Athenienses ad Senatnm miserant , ad deprecandam 



miil- 



