ii JANT THEODORIBERGMaN 



animi remissionem acMiibebant. Quo pertinent , qiiae de se ipse Cicero testatur pro Arch. 

 6, et pliiribus aliis locis, tum quae de Scipiouis, Laelii, Furii et Catouis pracstantia 

 disputat, cap. sq. gul, ut ait, si ni/iil ad percipiendam cokndamqiie virtuicm Uterii ad- 

 fuvarentiir, tiumquam se ad carum studia contulisscnt. 



§. 7- 



De Liiiguae Latinac culiura, atquc dc Urbanitatc^ 



Atque haec sunt, quae ad Literannu Iinc temporrs spatio studia pertinent, quibus si 

 de ipsius Linguae Latinae cultura universe quaedam addiderimus, haud ingratum factu- 

 Tos nos putamus. Per qufnque 'rribra ab Urbe condita seciila eam valde rudem atque 

 incultam fuisse, supra vidimus A^jjot;///. ^ 3 in f. Sed ab eo inde tempore ortis atque 

 excultis eloquentia acPoiisi, assumtis etiam Graecorum elegantiis, sensim sensiraquerii- 

 dis illa vetustas evanuit, ejusque loco nonnriiil politior atque gratior successit oratio: 

 d6tty exeunte sexto ab TJ. C. seculo, cc magis etiam ineunte septimo, iis igitur tem!- 

 poribus, a quibus ftujus Epochae initium duximus, ita exculta aniuc cxpolita est Ser» 

 monis consuetudo, ut h'nfc 'Cxliinie aetati propria fuerit illa bent dicendi laus, non viriS 

 tantum , sed et mulieribus, ei potissfmum operam dantibus, ut eleganter, suaviter atque 

 omni parte bene recteque loquerentnr j'nec verbis tantum maxime proprii.s ■, atque ad «a, 

 quae fficerent, japtissimis uterentur, sed- eadem dulcissimo sono ex ore efFerrent. Quod 

 cum hon iri nniversa Latii regione, sed Tn una urbe Roma, locum haberet, ejusque ita 

 proprium esset, ut quicunque aliunde esset fsta loquendi suavfrate carcrct, iiinc Urba- 

 vitatis ea nomen accepit; cujus vocis eadem frrc atmtl Romanos vis fuit atque signifi- 

 catio, quae fuit apud Graecos Atticistm , qui dicebatur; uti ipsius Ciccronis constat 

 auctoritate, qui dc Or. 111, 11, de urbanitate loquenS, hcnw , inquit, dico suavitatem^ 

 quM exit ex ore; quae quidcm ut apud Graccos Atticorum, sic in Lalino sermone hu- 

 jus estUrbis maxime propria. Vid. et in Bruio, 46, in f. Igitur ea cum rustico, tum 

 peregrino, sermoni erat opposita. Sfc enim pergit Cfcero priore locor Qjiare cum sit 

 quacdam ceria vo:f Romani generis urbisque propma, in qua nihil offendi, nihil ^isplicC' 

 re, nihil animadvcrti possit , nihil sonare aut olere peregrinum; hanc sequamur , ncqtie 

 solum nisticam aspcrifatcm, sed etiam peregrinam inselcntiam, fugcre discamus. Cicero- 

 nem in hac Orationis virtute deseribenda scquitur Qjiinctiiiamis Inst-. Gr. VI , 4 : Nam 

 et Vrbanitas dicitur ; qua quidem significari video sermonem prae se fcrentcm, in vcrbis 

 et sono ct un, , proprium qucmdam gustiim Urbis , ct sumtam ex convcrsatione doctorum 

 tacitam eruditionem; denique cui contraria sit rusticitas. Ec in fine capitis: Nam meo 



qui' 



