C b M M E N T A T I O L I T E R A R I A. Sfy 



nls, jucuiiditatem Isocratis. Adjungi hujus judicio mcientur verba ^«c/o;-/; Lialogi cl& 

 caiisis corr. Eloq. , qui c. 25, quomodo, inquit, inter Atticos Oratores pritnae Dcm6s~ 

 thcni trihuuntur, proximttm autem locum AcscHines ct Hyperidcs et Lysias et Lycurgus 

 ohtincnt, Sic apud nos Cfcero quidcnf ceteros eorumdcm temporiim disertos antecessit. 

 Qua autem rdtione summam illam diccndi vim sit consecutus, et quem studiorum cur- 

 sum tenuerit, ipse docuit in Bruto 88 — 96, ejusque vcstigia secutus fianc Ciceronis 

 vitae partem suaviter eleganterque enarravit, ac de ejus in Eloquentia mcritis optime dTs- 

 putavit, Cl. noster TVyttenh. in Eihl. Crit. P. II. p. i— 7. Ad Pliilosopliiam quod atti- 

 net, ea adhuc Graece tractari solebat, necdum literis Latinis erat explicata; aut, si qui 

 eam Latine tradere et Graecorum opera vertere cocperant, id male omnino et inepte fece- 

 rant, nulla arte, nulla disserendi subtilitate, nullo orationis ornatu adhibito, ut de Ama- 

 fanio quodam et Rabirio Eprcureis testatur Cicero Acad. I, 2, et ad Div. XV, 19. 

 Cf. et Tusc. rV, 3. Q^uapropter recte alio loco Tusc. I, 3, Philbsophia, inquit , /i7i?«;'i 

 usque ad hanc aetatenr, nec ullum habuit lumen literarum Lalinanim. Ipse igitur 

 primus eam Latinis literis recte illustravit, adhibitisque luminibus Oratoriis, oranem 

 Graecorum, in primis Xenophontis et Platonis, copiam et clegantiam. expressit. Nam 

 liac quoque parte se debere civibus suis prodesse, et optimam hanc vivendi magistram 

 ad eorum notitiam transferre, in eoque se omnem suam operam curamque posuisse, wc 

 id, quam fieri posset optime, faceret, ipse saepius testatus est, veluti Tusc, I, 3; Hi 

 z: de N. D. l, 4 in primis de Div. II, i et 2. Cum autem sequcremr C^ccto Acade- 

 Jniae disciplinam, cujus erat ea consuetudo, ut de omnibus in utramque partem dispu- 

 tarent, quaeque vidcrentur profanhilia, tencrent, duplex inde commodum percepit. Nam 

 ad eloquentiam maxime profuit ei haec Philosophandi ratio. Quamobrcm ipse fatetur, se 

 Dratorem exstitisse magis ex Acaderaiae spatiis quam ex Rhetorum disciplina. E"t cum 

 iis, quibus propositum est, veri invenfendi causa, et conti-a omnes Philosophos et pro 

 omnibus dicerc, omnes percipere disciplinas ntcesse sit, non Academiae tantum placita 

 sibi perspecta habere voluit, sed et rcliquorum Philosophorum rationes addidicit Cicero, 

 planeque pcrcepit. Cf. de N. D. I, 5. Quas cum etiara scrfptis exponeret, suamque de 

 iis sententiaia jJiuacnter ac libere ferrct, patet, quantum suis profuerit, quantaquc ho« 

 die sint ejus in Philosophia rnerita. Sed pluribus hac de re non opus est, cum quae 

 ad hoc argumeutuni pertinent, omnium optime explic^erit 01. WyUciib. I. c. P. IIL p. 

 a — 14. 



E 3 , II. 



