2i6 JANI THEODORI BEIIGMAN 



re non opus sit. Dicanuis potiiis de M. Calidio , qui omniuin superiorura laiides sua 

 praestantia vicit. Hic eiiim, ut ait c. 79, non fuit Oraior unus e multis: polius inier 

 multos prope singularis : ita recenditas exquisitasque sententias mollis ct pcUuctns ves- 

 tiebat oratio: nihil tam tenertim, 'quam illius comprchcnsio verborum: nihil tam flexi- 

 lile: nihil, quod magis ipsius arbitrio fingeretur, ut nullius Oratoris aeque in potcstate 

 fuerit , cact. Sed totus locus usque ad c. 80. de co legendus est longior quam ut hic 

 adscribatur. Qjiinctiliauus Iiiijus Oratoris mentionem fecit Institt. Or. X, i. narrans, 

 ©um Orationem habuisse de domo Cicei-onis , ejusdem, ut videtur, argumenti, quam ip« 

 sius Ciccronis pro domo Oratio. 



Ne porro de duobus illis adolescentibus dicamus, C. Curionc et L. Licinio, qui, si 

 diutius vixisstnt, magnam essent dicendi laudem consecuti, quorumque ingenii laudes 

 praedicat Cicero c. Si et 82, adjuncto etiam tertio P. Cra;so Triumviri fiiio; duo prae 

 ceteris cmiucntia ingenia fuerunt, Marcellus et JuUus Cacsar. lllius quidem tanta erac 

 praestantia, ut Briitus ap. Cic, 71 eum Ciceroni similcm fore judicaret, atque haec de 

 <o diceret: Et Icctis utiiur yerbis et frequcntibus , €t splendore vocis et digmtate motui 

 fit spcciosum et- illustre quod dicitur ; omniaque sic suppetunt , ut ei nullam decsse vir- 

 tutem Orationis putem. Narrat etiam , eum a Cratippo ' Peripatetico Philosophiam acce- 

 pisse. Caesare autem nemo umquam fuit Ciceroni propior. Magnifice de ejus eloquen» 

 tia b«ntiens Atticus ap. Cic. 72 eum dicit omnium Oratorum Latinorum Lati/te loqui 

 elegantisstmf., Et c. 75 ^ Itaque, inquit, cum ad hanc elegantiam verborum Latinorum 

 ad/ungit illa Oratoria ornamenta dicendi , tum videtur tanquam tabulas bene pictas 

 collocare in bono lumine: hanc ctim habeat praecipaam lauiiom tn communibus, non vi- 

 deo, cui debeat cedere: iplcndidam guaiml^nn minimeque veteratoriam rationem dicendi 

 tenet vocc, motu; forma etiam magnifica et gcnerosa quodammodo. Eximia sunt de eo 

 Ciceronis verba apud Suet. in Caes. 55: Qjnd? Oratorcm, quem huic antcpones eorum, 

 qui nihil aliud egerunt? Ojiis senfentiis aut acutior fuit aut crebrior? Ojiis verbis aut 

 ornatior aut cleganiior? Plura de hujus summi viri facundia dedit Harlcs. P. II. § 10 

 p. 192 et 195. 



Unus nobis superest, de quo dicamus, M. Brutus ille, qui fuit unus e percussori- 

 bus Cacsaris. Ilunc igitur, ait Cic. c. 97, non Hnguam modo acuisse exercitatione di-> 

 cendi , sed et ipsam eloquentiam loa.-phtavisse grnviorum nrtium sludio, iisdcmque ar- 

 tibus decus omne virtutis cum sumtna eloquenliae laudc junxisse. 



Atqut ita, ne de aliis dicamus, Sallustio aut L. Mutiatio Planco, de quibus egit 

 Harlcs. P. II. i^. ^^^. jani <i,i ea tcmpora pervenimus, quibus sub unius Augusti do- 

 iBiiiiuin venit Resp. Romaua. Exsiiiicto autem Cicerone paulatim defloruit eloqucntia. 



