48 JANI THEODORI RERGMATf 



mis; omissis, inquit, forensiim Musantm atigustiis — sanctiorem istani et augustiorem 

 eloquentiam colam. Loquitur autem dc Poiisi. Vid. et cap. -lo. 



Verum alii contra non tantum minus peritiae habucrunt , sed et ipsi eloqucntiae tantura 

 detrimenti attulerunt, ut corum potissimum opera ea magis magisque corrumperetur, 

 Istiusmodi homincs memorantur Cassius Severus , Gallio , et \^&t Maecenas , qui qua 

 erant vitae mollitie, eadem Orationem suam contaminarunt. Sevenim quidem excusare 

 quodammodo conatur Afer , qui in Dial. de-Causis Corr. Eloq. rp, -colloqucntis parti- 

 bus fungcns , ita de eo suara sentcntiam dixit : Nam quatenus antiqi:oru:n admiratores 

 hunc velut terminum antiquitatis constituere soleiit , quem usque ad Cassium Severum fa- 

 ciunt, qvem primum afirmant flcxiss» ab iUa vetere atque dicendi via dirccta: non in- 

 firmitate ingenii , nec inscitia literarum, transtiilisse sc ad id dicendi genus contcndo, 

 sed judicio et intellcctu. Fidit namque — cum conditionc temporum ac divcrsitate an- 

 riiim formam quoque ac specicm Orationis esse mutandam. Quod latius porro persequi- 

 tur,- Enimvero nihili esse hanc cxcusationcm , non est quod multis ostendamns. Etiam- 

 si enim concedas , judicio ilhim ct intellectu sese ad illud perversuni diccndi genus trans- 

 tclisse; vel in eo maxime culpandus est, quod novam viam ingredi maluerit, inepto 

 torruptoque suorum ingenio atquc sensui accommodatam , quam veterem illara ■sequi a 

 Ciccrone aliisque viris eloquentissimis monstratam. Tum ex hoc ipso loco satis appa- 

 ret, }un Vespasiani actate, qua hic Dialogus conscriptus est, multos fuisse, qui ab eo 

 doquentiae labem repeterent. Dcnique Apri illam apinionem refcllcre studuit Messalla , 

 item unus e colio<.^uentibus , cujus sane prudens judicium dignissinvum est, quod hic re- 

 fcramus. Sic igitur ille cap, 26: Equidcm non negaverim, Casstum Severum, quem. 

 solum Aper nostcr nominare ausus est . 'i fns comparetur , qui foHea fuerunt, posse. 

 Oratorem vocari, quamquam in magna parle librorum siiorum plus vis habeat quam 

 sanguinis. Primus enim , contempto ordine reriim, omissa modestia ac pudore vcrbo- 

 rum, ipsisetiam, quibus uUtur, armis incompositus, et sttidio fericndi pknimque detcc- 

 tus iion pugtiat sed rixatur. Ccterum , ut dixi, scquentibns comparatus et varietate 

 eruaitionii et lepore Urbnnitatis , et ipsariim virium robore, miiitiim cetcros superati 

 quortim neminem Aper no:ninare et vclut in acicm cducerc sustinuit. Neque viriis eum 

 caruisse, Quinctilianus , si quis alius, idoncns harum rerum jialex, fassus est X, i, 

 cum dicorct, eum si cctcris virtutibus colorcm ct gravitatem Orartionis adjccissct, po- 

 ncndum inter praecipuos forc; parum eum consilio dcdissc, ejusquc salcs rrequcnler ri- 

 diculos fiiisse. Atque hacc de Scvcro. Gnllioncm et Maecenatem quam molies atque 

 inepti fuerint OruiQres, idem, qucm modo audivimus, iWessalla satis dcclarat 1. c. ubi, 

 si omisso, optitno el perjectissimo genere Eloquentiae, cHgcnda sit forma dicendi , malU 



ft. 



