S» JANI THEODORI BERGMAN 



Jam de Stoica ratione, quam pluriraos superioris Epochae secutos vidimus, quonim 

 multi adluic Ciceronis temporc vixcrunt; cam igitur hac quoque aetate multi tenuerunt, 

 quorum omnium principcm diccre non diibitamus AL Porcii:m Catoiiem Uticensem, qui 

 imus omnium Stoicae doctrinae scveritatem ct vitae asperitate ct mortis genere optime 

 expressit. Nam cum a natura ad lionestatem, gravitatem, temperantiam , animi magni- 

 tudinem, omnesque virtutes, cssct i'ormatiis, auxit et conformavit has naturac dotes aspe- 

 rior vivendi ratio , quam Stoici commcudaliant: cumque putaret, sibi jam non ampliuft 

 in hac vita mancndum, sed mortem potius optandam csse, hoc quoque Stoicorum pla- 

 citum, quo statuebant, sapicntis esse aliquando officium cxccdere e vita (cf. Fin. III, 

 18), secutus mortcm sibi ipse conscivit, ne victori Caesari se submittcre cogeretur. In 

 primis de eo legendus est Ciccro pro Murena 29 sqq. qua Oratione Stoicorum paradoxa 

 tam lepide festiveque in jocum vertit, iit, dum ea haberetur, risum tencre non possent 

 Judices, ut auctor cst Plutarchus in Compar. yitt. Dcmost/i. et Cicer. p, 886, F. Plu- 

 ra de Catonis Philosophia dixit Cicero in Praef. ad Paradoxa. De insigni ipsius gra- 

 vitate et morte loquitur Of. I, 31. Erat in eo inexhausta aviditas legcndi, ita ut sa- 

 tlari non posset, ut cst dc Fin. III, 3, quo libro eum Ciccro induxit Stoicorum placi- 

 ta interpretantem. Praeter Catonem lioc tempore eandem rationem probavit L. Aelius, 

 Varronis praeccptor, a Cicerone etiam adolescente auditus, vir eruditissimus et Graccis 

 et Latiuis literis, teste Cicerone in Bruto 56. Floruit A. U. circiter 654, idemque fuit, 

 qui memoratur a Sueton. dc Gramm. ^. Porro clarus in Stoicis fuit Boct/ius, qui ean> 

 paitem loci de Divinatione explicare studuit, qua de praesensionum causis quaeritur. 

 Vid. Cic. de Div. 1 , 8 et II, 21. Tum C. Blossius Cumamis , qui Antipatrum Tarscn- 

 sem Atlicnis audivit, non Komae, ut in C/. Cic. docetur, cujus crrorcm correxit doctis- 

 simus Lyndenius in Disp. de Panaetio I, 9, p. 34. Denique Stoicis annumerandum es- 

 se Q, Ciceroncm M. fr. satis constat: quamquam etiam TOlde huic placuisse Pcripateti- 

 coruio divitias et clcgantiam, e Ciceronis de Fin.V, 32, apparet; ubi pro laetor qui- 

 dem philosoi,h<am legcndum est lactorque eam philosopliiam , quac est vcrissima emen- 

 datio Cl. Wyttenhachii !n Scholis ad Cic. de Fin. h. 1. 



Sed prae cetcris Philosopliorum raniliiis floruit Epicurca, cujns liisciplina cum ad 

 animi tranquillitatcm raaxime conlcrrc videretur, essctque intellcctu facilis, plurimis se 

 probavit, ita ut ejus scctatorcs Italiam. totam occuparcnt. Cf. Cic. Tusc. IV, 3. Eo- 

 lum auttm, qui eam Ciccronis tcmporc secuti sunt, principcs fiiennit Lucrctius, T. 

 Pomponius Atticus, L. Torquatus, C. Vellejus. De illo jam dictum est in loco de Poc- 

 tis. yf///<r//w Epicureum fuisse, vulgaris est opinio , ona e Cic. Epji. ad Div. XIII, i. 

 quam tamen nonnulii rejecerunt: Vid. Ern. in CL Scd tucri se illa potest multis aliis 



lo- 



