COMMENTATIO LITERARIA, Bh 



tocis, iii primis de firi. V, i. I, 5. et de Legg. I, 7. In Torquato erant, ut ait Cic. 

 Bruto^ 76, plurimai literac nec eae vitlgares, seti interiores quaedam et reconditac. 

 Is Ciceronis L. I. de Fiii. Epicuri sententiam defendit: quemadinodum Vellejus L. I. 

 de N. D., ubi c. 6: ad quem, inquit Cicero , tu7n Epicurei primas ex nostris homini' 

 bus referebant, Vid. etiam de Or. III: 21. 



Sed practer lios principes magnus fuit eo tempore aliorum Epicureorum numerus: e 

 quibus nomine tantum indicasse sufficiet T. Albucium, C. Cassium, M. Fabium GaU 

 lum, L. Sanfcjum, C. Trebatium Tcslam, L. Papiriiim Paetum. 



Atque Irac tres, de quibus diximus, sententiae maxime Romanis probatae fuisse viden* 

 tur. Erant tamen, quamvis non tanto numero, qui alios etiam Philosophos sequeren- 

 tur. Sic Pcripatcticis se adjunxit J/. Pnpius Piso, cognoraine Calpurnianns , qui hjruui 

 rationem e.xplicuit Ciceronis L. V. de Fin. Staseam hic Peripateticum secum habuit, UC 

 coustat e Cic. de Or. I, 22. 



Pjthagorei unius raentio fit apud Ciceronem in Timaeo i, P.Nigidii Figuli , de quohaec 

 sunt Ciccronis verba: fiiit illf vir ciim caetcris artibus, quae quid&m dignae libero «- 

 scnt, ornatus omnibus: tum acer investigator et diligens earum rcrum, quae a natura. 

 involutae videntur : denique sic Judico , post illos nobiles Pythagorcos , quorum, discipUna.^ 

 exstincta est quodammodo, citm aliquot secula in Lalia viguissent; hunc exstitissey 

 qui illam renovarct. Ccterum de omnibus, quorum fecimus mentionem, plura e Cl. 

 Cic. peti possunt. 



Atque haec hactenus de Philosophia aevi Ciceroniani: Augusti tcmpore ejus studium 

 quotidie magis invaluit. Primo loco mentio facienda est plurimorum Poetarum, qui Phi-? 

 losophorum placitis et sentcntiis carmina sua ornarunt, unde factum est, ut postea in 

 eara quisque Stctam referretur, cujus vestigia in ejus scriptis exstarent. Sic v. c. Vir' 

 gilius et Iloratius vulgo ad Epicureos rcfcruntur; Ovidius Pythagoream disciplinam se- 

 cutus esse dicitur; Manilius, et, qui sequcntium Caesarum tempore demum fuerunt, 

 Lucanus ac Pcrsius, SLoicam rationcm probavisse existimantur. Sed in horum PoCitarura 

 Philosophia defmienda magna opus est cautionc: illud quidcm ncgari ncquit, coluisse 

 eos Philosopliiae studia, cjusque luce ad opcra sua illustrandn ct ornanda diligenter usos 

 csse: at cum PhiIosopi-.iap praeceuta nnn .h-.Vito. opcra, quemadmodura fecerat Lucretius, 

 celcbraverint, lianc vcl illaui Sectara iis probatara fuissc, non tcmere statuendum est} 

 neque enim Virgilius v. c. Ilijratius, aut Ovidius, proptcr ca, quae dq animis prodide- 

 runt, ad certam Sectam rcfcrcndi sunt, ut rcctc raonet Cl. JFyttcnb. Bibl. Crit. P. IX. 

 p. 129. Atquc similis fcren la viictur scntcntia de luijus tcmporis Historicis, e quibus 

 Livium ccrte Philosophiae miuime ignarum fuisse, in primis ex co patet, quod constat 



G 2 ex 



