a8 AbRAHAMI CAPADOCE 



immoderatum mentis exercitium , quae omnia ocyus virium vitalium jacturam pedisse- 

 qUam habent. Symptomata quoque morbi naturam egregie declarant. Observantur enint 

 flatus, ructus , nauseae, lassitudines, animi deliquia, quae comitatnr pulsus exilis et 

 peculiaris materiae ad articulos depositio, quae adeo non morbmtt 'ponit, sed aeqiie ac 

 cetera symptomata debilitatem monstrant. Sed praecipue hanc nostri morbi notionem 

 confirmare videntur medicamenta, qaiae in vim vitalenv agcndo haud raro morbiim plane 

 tollere valent. Ita quidcm, ut Clariss. Ciirti/n Spretigel Iwud dubitaverit afUrmare, uni- 

 cam spem^ ponendam esse in ejl methodo, quae corpus firmare, aequabilem virium distri- 

 botionem restituere, atque excretiones salutares promovere valet. 



Idem valet Ae.- diabtte melHio^ quem non in justo majori oxygenetici principii copid, 

 sed in debiriiate, praesertim systematis: iu'opoetici, cuni aucta ejus irritabilitate consistere 

 dieunr Dynamici C i^ )• Hanc ob cansam- ea medicamenta , quae vesicae et renum tonum 

 rcstitiumt, earumque partium sensilitatem nimiam minuunt, insignem hoc in morbo . 

 utilitatem praestare debent, v. c. chalybeata, adstringentia , aromatica, quin ec aci- 

 da^(2o); quonun actionem cei«tQ nemo Ghemicorura explicare potest, dum dicunt oriri dia- 

 beten mellitHm ex nimiil oxygenii copiA. Neque argumentum, quod pro hdc suil theoriA 

 ex' urinae indole desumUnt , ftrraiori talo niti. videtur. Non quidem negandum, inveniri 

 iff tali urini materiem saccharoideam (21); sed hujus producti causam pendere a reactio- 

 ne specificd organorum urinam secernentium , ad stimulum morbosum verosimilius vide- 

 tur, quam illam materiam pro chylo per motum abnormem ad systema uropoieticum 

 delatum considerari. ■ '. > r; .. 



•Quod ad. theoriam C\mss\rai Reichio circa fcbrium originem et curam attinet, haec, 

 ut experientiil haud fundata, sed in theoriae gratiam ficta, nullo modo videtur Dynamicis 

 legibus convenire. Dynamici nimirum, licet ipsam febris indolem multi variA ratione. 

 determinaverint , quin et nonnulli illam ut adhucdum incognitam non defijiivcrint, tamen^ 

 in- quantum ad medicamentorum actionem respiciunt, egregia argumenta. habent, quibus . 

 Dynamicam suam agendi' rationem fmnent. Si enira, uti CI. Keichiiis habet, febris 

 consisteret in relativo -vcl absoluto oxygenii deiectu-,, perinde foret , utrum acidura citri- 

 curo v. c. an vero acida mineralia praescriberes. Sed, vel hoc neglecto, cur in gencrc 

 febrium tantopere difFerat cura? Si enira eadem semper indoles csset, eadem quoque cu- 

 ra esse deberet. Interim exiniti in artc Viri coufitentur, sc expertos esse, spiritura vitricrli 



num- 



C19) Ontjd ^ Din, laud. p3{j 433. 



fso) (loncriijk Schatht , Itislil, Hnl. Praet. Cajl. (!. §, 12, p3g. 247. 

 ( aij OmiJJ, I. I. pag. 436, Ginicik, Maiazijit, eerste Decl , dcrdcStuk, pa;. Si. 'A 



