ABRAHAMI CAPADOCE 



CAPUT TERTIUM. 



DB IIS, QUAE EX ARGUMENTIS AB UTRuQUE PARTE AD QUAESTIONEM 

 ILLUSTRA^JDAM ALLATIS VIDENTUR SEQUI. 



Jji duobus praecedentibus capitibus, ad Hormam quaestionis propositae, ea non tantum ar- 

 ^umenta exhibere conatus fui, quae ab utraque parte videntur posse afTerri, ut problema 

 de quo agitur ex utroque fonte explicetur; verum etiam ita passim de singulis argumentis 

 disputavi, ut, quo titulo se commendent singula , et quiJ illis potissimum repugnet, eo- 

 dem tempore passim fuerit indicatum. Videtur superessc, quo priori parti quaestionis 

 satisfiat, ut haec argumenta inter se conferantur, indeque, si fieri potest, aliqua efferar 

 tur conclusio. Non est, quod in me sumam iianc componere litem. Res ipsa non tan« 

 ium tam ardua est, ut mearum saltem virium modura superet; verum etiam meam qua^ 

 iemcunque proferre sententiam fere impedit veneratio mea erga Illustria virorum meritissi- 

 UJorum nomina, quos ab utrAque parte stantes vidimus. Quidquid sit, sequentes ani» 

 madversiones exercitii caus4 tantum in medium prolatas benigne accipiant Professores 

 Ckrissimi enixe rogo. 



' Quod si ergo seriem argumentonim prolatorum percurramus, sequentia videntur de sin- 

 gulis statuenda. 



Quae unionis principiorum causara unice in alfinitate Chemic:i ponunt, relata fuere ad 

 sequentia Capita. 



Argumentum Primum statuit, affinitatem Chcmicam, pertinentem tamquam ad essentiam 

 principiorum naturae, quibus corpora viva non aliter ac non viva componuntur, non posse 

 deleri , quamdiu existant illa principia. 



Veritas hujus thesis videtur extra dubium posita. Non possumus cogitare principia 

 corporum organicorum, quin simul intclligamus eorum affinitates, diversas ct reciprocas, 

 easque electivas. Hinc statuunt, si naturae principia dcterminatis ita affinitatibus gauden- 

 tia concurrant ad corpus qualecumque vivum vel aliud constituendum, haec non posse 

 ad normam alTinitatis Chcmicae sese non componere. Sunt utique alTmitates Chemicae 

 in essentiA principiorum naturac fundatac, ita ut deleri nequeant, ncc possint siiere, 

 quamdiu salva sint ipsa illa principia: unde sequitur, non possc principia naturae sibi 

 T - . ad- 



