38 A B R A H A M T C A P A D O C E 



. Tali ratione nec Chemicam affinitatem pro unica generationls aequivocae causft pone» 

 re, nec per mare aereum circumnatantia animalium pMraordia assumere, necesse est. 



Videmus ex liisce nullam secundi hujus argumenti partem Chemicorum Theoriara con- 

 firrnare. 



Argumenttm Tcrtlum docens , ca omma , quae cohaesionem mortuam vel potius umver* 

 talem augeiit , augere quoque cohacsionem in corporibiis vivis ct contra ea ct s. p. 



Phaenomena hoc in argumento prolata, non neganda utique, pro theoria dc quil agitur 

 primo quidem intuitu pugnare videntur. Literim distinguenda sunt causa unionis prin- 

 fipiorum et causa cohaesionis. Poterit cohaesio pendere ex vi ChemicA, qua principia 

 corpus constituentia in se invicem agunt, quamvis inde non sequatur, ipsa illa principia 

 cx siraili Chemicl vi esse conjuncta: hacc cura ita sint, proprie loqucndo hoc argJt- 

 •mentum ad quaestioncm non facit: Phosphas caicis, v. g., utique cx Chemica causl 

 corpus (irmum cxhibet; sed hlc quacritur, quomodo ab un:i pane acidum phosphoricura 

 cx phosphoro et oxygenio fometur, et hoc duni forraatum est ad terrara calcaream ac- 

 cedat. Nihil in hoc arguraento occurrit , quod ita videtur ostendere , illara generationem 

 «X soIA horum principiorum constituentium Chemicd efficaciA pendere. 



Argumentum Q/iartum, de Chemica potentiarum nocentium actione in corpus hunj8« 

 num, talem earundem seriem exhibet, ut, licet primii fronte sese commendent, accuratius 

 tamen ad examen vocatae vix quidquara probare videantur. Ne hic raemorem , quae jam 

 passim Capite primo adversus singulares theses, ad hoc argumentum pcrtinentes, attuli, 

 nec ea, quae illis penitus contraria, Capite sequente argumento tertio, ex universft naturae 

 animalis contemplatione exhibui; nunc liceat in genere tantum observare, quod omnia, 

 quae vera hic esse possunt, ad summum nihil aliud probcnt, quam quod argumento 

 primo jam fuit dictum , nullo modo posse silere affinitates Chemicas principiorum naturae 

 corporum, illisque semper locum csse debere, quamdiu haec principia existunt, et in se 

 invicem agere possunt. At vero htc looi quaeritar, utrum talis hic valeat sequela ad li- 

 tem componendam? et hoc est quod videturnegandum. Non enim quaeritur, utrum affi- 

 nitas Chemica aliquid faciat ad principia corporis vivi jungenda, verum an haec sola sit 

 illius unionis causa, ita ut nulla alia a vi qualicumque conuidem principiorum Chcmi- 

 c;\, atque adeo non viva, diversa accedat. Responsum ex argumenris Capite altero pro- 

 latis patet. 



Pro sententii Dynamicorum hoc altero Capite afferuntur tria argunienta, vcl potins 

 argumentorum Capita. 



Argtimenium Primum arguit , quod V'r9 sublatd omnis illa principiorum corporis modd) 

 vivcmis conjunctio, agcnte nunc affinitate Chcwicl, quae intcr illos est, soM, turberur, 



et 



