4o ABRAHAMI CAPADOCE 



Cxasi solutionis principiorum in eadavere agens, semper jacturara vis vitalis invocare 

 debet. 



Videntur igitur tales objectiones eo inniti , qnod non rite causa proxima a remoti di- 

 Stinguatur. Causam enim proximam putrefactionis omnino cum Clarissimis Viris in se- 

 paratione alicujus principii ex materia. animali consistere credimus, sed reraotam in ipsi 

 principii vitalis plenariil consumptione ponendam esse putamus. 



^rgumentum Secundum conjunctiones multas proponit principiorum in partibus or- 

 ganicis, quae contrariae sunt affinitatibus Cliemicis principiorum unde constituuntur. Huc 

 allata exempla videntur genuina, et rite observatae naturac phaenomena exliibere, ut adeo 

 conclusio ex illis deducta pariter pro legitirail liaberi debeat. 



■ Argimentum Tertium varios ec multiplices effectus potentiarum nocentium ex Dyna» 

 micis exponit. Quae hic oceurmnt phaenomenorum expositiones , tamquam oppositae 

 expositionibus similiura pliaenomenorum in Argumento Quinto prioris capitis, sunt spe- 

 ctandae. Comparatione enira institutJ, ex his nihil sequitnr, quam quod affinitas Che- 

 mica non penitus sileat, et ex illis meraoratarutu potentiarum efFectus ex ei affinitate 

 SolA non possint explicari; dum haec explicatio rite procedat, nullibi naturae vim in« 

 ftit, nec ulli repiignat cognitae naturae legi, si ad vis vitalis singularem efEcaciam, 

 h. e. ad causas Dynaraicas, recurraraus. 



Omnibus ergo inter se coUatis, tandem videtur statuendum, concurrere ad unionem 

 principiorum corporum viventium duas causas, quarum altera ad affinitatem Chemicaia 

 pertinet, altera a priori diversa, aliquando cum eJ in agendo concurrens, aliquando ' 

 etiam ipsi contraria, ipsamque superans, quae pendet a vit;U Si dicendum, ut res est, 

 in eo videntur plerique erravisse, quod unam ex duabus memoratis causis actuosam sta-- 

 tnerint: at vero TiiMl obstat, quo minus ambae actuosae sint. Affinitates Chemicae vim 

 debent exercere, quamdiu corporiim principia immutata existunt; unde sequitur, prin- 

 <:ipiis eorporum ad se invicem accedentibus nisum ad tales conjunctiones nasci, qui illis 

 affinitatibus respondeat. At a vita agente procul dubio vi quftdam singulari etiara nisus 

 nascitiirad certara unionera eorundem principiorura, qui nisus si concurrat cura priori 

 liunc reddit efficaciorem, quam ex sold affinitate erit, dum, si illi opponatur, potest esse 

 cffi.aciA vel superior vel inferior. In priori casu nisura ex affinitate quasi delens , ad tinio- 

 nem principiorura moderandam ad normam sibi propriam , et hoc in casu affinitati Che- 

 micac contraviara, dicta principia conjungit. In posteriorc casu minuit tantummodo hunc 

 «undcm ex affinitate nisum , sed non impedit , ut cfficacia inferior , quo minus ex affini- 

 tate Cheraica coHiposita organica struantur, Natura haud raro alibi ctiam effectus osten- 

 dit, duabus divcrsis causis quasi subditos, quae nunc in aequilibrio positae conspirantes ■ 



nunc 



