^ G. J. C. Y A BT M A S S W, 



gis interfiierat , rem emtam liabcre ? Jure Civili lioc casu nullum erat remedium, Aequum 

 tamen erat, b. f. enitorem, eo casu, rem a quocunque, deteriore jure possidente, re- 

 petere posse. Recte igitur hunc defectum Juris civilis Praetor, nomine Piiblkius, sup- 

 plevit, instituendo actionem, quam suo nomine, pro more, insignitara voluit, adeoque 

 Puiliciana dicta. est. Quis autera fuerit Puhlicius ille, quo tempore vixerit, ex qua 

 gente ortus fuerit, quaerunt quotquot sunt ejus Edicti commentatores. Plerique (i) pu- 

 tant eum fuisse 0. Piiblicitim, de quo Cic in Orat. pro Cluentio c. 45, qui Collegam 

 habuit M. 'junium. Quo vero fundamento liaec nitatur conjectura, notum mihi non 

 est ; nec ob eandem rationem magis probanda est eonuu ( 2 ) sententia , qui affirmant , 

 verum auctorem Publicianae fuisse aut L. Puhlicium Makohim, aut M. Publicium Maleo- 

 ium, quorum hic a. U. 519, alter a. 516, Pi-aeturam gessit Urbanam. Quae omnia nihil 

 ad rem; ita ut, qui in inquirendo vero auctore laborant, tempus conterant inutiliter, 

 atque operam et olcum perdant. Nos igitur, relictis hisce ambagibus, ad Explicatio» 

 nem hujus Edicti transire satius duximus. 



Verba Edicti: Si quis botiu fide emit, id quod tradifum, exjnsta e&iissa, non aDomim^ 

 ct nondum usucaptum petit, judicium dabo. Ulpianus autcm in Edieto, quod nobis reli- 

 quit, verba ista bona fide emit, non addidit, quae tamen, tanquam Praetoris Edicto inser- 

 ta, ipse explicat infra L. 7, §. 11. Dicendum igitur est, non accurata ab eo verba Edicti 

 nobis translata esse; quod non sine exemplo, quum non raro verba Edicti mutata, imo 

 interdum mutilata, a JCtis tradantur, et ex Interpretatione iii Edicto inserenda sint. 

 trAit Praetor si quis. Notm:^ est, voculam quis tam ad foeminas, quam ad masculos, 

 pertinere, ut scriptum legimus in L. 1. f. V. S. 



Sequitur hona fide emit. Quare de Emtione Venditione agitPraetor, cum s-int pUires 

 alii contractus, de quibu* etiam Publiciana competit i. 3, 4, 5. /. A. T.? Ratio est, 

 quia Emtio Venditio erat contractus caeteris frequentior, et qui apud Romanos saepius 

 celebrabatur. Quod autem de hoc contractu dictum est, fere ad omnes reliquos adpli- 

 candum est, ut quod de Traditione, etiam ad alias alienationis species referendum est. 

 Bicitur b. f. Emtionem factam fuisse oportere. Nulla enim Juris Ratio patitur, actio- 

 nem ei dari, qui mala fide agit, cum Praetor, Juris civilis viva vox, auquitatem sequa- 

 •tur. Gravissima autem Quaestio est, quonam tempore illa b. f. adesse debeat, utrum 

 tempore Traditionis, an vero contractus, aut etiam instituendae actionis tempore? SciL 



lo- 



' < I ) Cr. J. Btrtriinclui dt Jurisftrifis L. 11. C, 1«. J, Sthilnr Praxi Jnris Rim. Exetc. XVI. J. tfS" G"'r« 

 tejtrii, h. T. ff. miiUmc h. T. ff. 

 ■ ^ t) Iia Pighias is, /tiuU. 



