8 (?. J. C. V I ir M A S S W 



qiieeas, quae Dominium transferunt , etiam sine Traditione, uti in Legatis, mortis' 



causa donationibus, rcstitiitione f. commissi universalis, etc. Quod ad primum attinet, 



nullum dubium est, quin qui Publiciana utatur, oporteat Traditione rem acquisivisse. 



Nam V. c. Emtor, qui pretium solvit, nec Traditione in possessione constitutus est, 



hac actione agere non potcst, quia Dominium rei emtae non ipso jure transiu in Emto- 



rem, sed iutcrvcniente Traditione; et Emtionis contractus sine ea haud perfectus erit, 



et ideo Praetor verbum Traditum in Edicto inseruit, quouiam de Emtijne agebat. Sei 



non una est Interpretum sententia, de co, quod secundo loco diximus, nempe de re- 



bus, quarum Domiuium sine Traditione acquirimus. Sunt er.im, qui putent, etiam ia 



hisce rebus, ante instituendam hanc actionera, Traditionera locum habuisse debere (9> 



Sed illud folsum esse, facile patebit, inspecta L. 12. s- i- /• h, T. In illa lege ita 



JCtus: „ /^ an ex Trebclliano hcreditas rcstituia est, aiamsi non fiierit nacttis posses- 



sionem, uti potcst Publiciana.'" Ex Trebelliano SCto quis f. commissariam hereditatem 



nactus fuit, sed antcquam rei posscssioncm adeptus fuerit, res ad alios pervcnit; nihilo- 



minus ei Iioc casu competit Publiciana, quoniam ex ea causa rem sibi acquisivit, ex 



qua ipso jure, sine traditione Dominium transfertur. A re autera plane alienum est, 



quod dissentientes contendunt, in hac Lege Publicianam jam competiisse dtfuncto, eaque 



Heredcm agere, quasi defunctum per omnia repracsentantera. Suo loco autem fusius de 



hac Lege agemus. Praeterea suam scntcntiae meae vim tribuerunt ipsae illae Leges, 



quas pro se afferunt disscntientes ; scilicet L. i. §.2. Z. 2, 3, pr. h. T. Ulpianus 



enim ibi rationem quaerit, quare Praetor tantum mentioncm fecerat duoruni modorum. 



acquirendi dominii , Traditionis nempe et Usucapionis , cum adhuc multae sint juris par- 



tes, quibus Dominium sine Traditione quis nancisceretur? Miratur JCtus , Practorem de 



iis omnino nihil dixisse. Et hacc ejus miratio nullo alio modo cxpiicnnda , ^uam quod 



significavcrit, ctiam in his modis ad Publicianam Traditioncm non requiri. 



Sequitur porro ex jiista caiisa, Requiritur enira, ut ex tali causa rem quis adeptus 

 fuerit, cx qua, si tradcns verus Dominus fuisset, justum Dominium nancisceremur. 

 Justae causac autcm enumerantur in L. i. §. 2. L. 3, 4, 5, 6, L. 7. §. 3, 5, 7. quae 

 omncs suo loco explicandae sunt, 



Ait Praetor a non Domirio. Ita rccte. Si enim Domiuus tradidissct, Dnmiiiium sta- 

 tim in accipientem translatum foret, adeoquc illi haec actio neccssaria non essct, quum 



tan- 



(9) Cf. Faii, in Rai. ai L. 1. ff. /.. T. Vu: iti Comm. h. T. f. 5. n. Kraut Ohirv. it indole Ail. Publ. §. ■> 

 Cl seqq. BeiiKtclui in Opuic. feilum, Je hiit. £d, h, T, n. 7. p. 470, 



