"G O M M E N T A T I O J U R I D I C A. at- 



functi vitia et virtutes siiccedit, ne tunc quidcm, si probaic vellct, a siia parte b. f. 

 adesse. 



Agit §. 10 de Pabliciana, quae conipetit Domino, ex Persona scrvi, vc! Procuratoris, 

 et quae competit Pupillo et Minori, cx Persona Tutoris vel Curatoris. 



Videamus primum de servo. 



Quidquid servus acquirit, acquiret Domino suo, etiam ignoranti. L. 32. /. dc Acq, 

 reram Dom. Igitur quidquid servus emit, Domino emit; ncc rLiert, utrum emerit no-: 

 mine Domini, an suo nomine. Nam , quamvis servus pcculium Iiabcat , quod ei loco 

 patrimonii sit, hoc tamen non jure suo habct. Scrvus cnim jure civili non est perso- 

 na, sed inter- res annumeratur. Sed ob singularem favorem Doraini, conceditur ei pe- 

 culium, iit forte ex sua diligentia habeat, unde libertatera suam redimat. Ad hoc pecu- 

 lium agendum faciebant i^/;»«« , quae servis publicis, <tt Mefutrua, quae servis propriis 

 dabantur. — Cum introductum esset, ut per servum possidcre et usucapere possent 

 Domini, sequitur, iis etiam Publici.anam per eos competere. Quidquid enim usucapi 

 potest, etiam valet ad Publicianara. Sed quid juris, si nomine alterius v. c. Titii servus 

 meus quid acccperit? Hoc casu nulla mihi ditur Publiciana. Ratio est, quoniam pos- 

 sessio mihi non acquiritur, scd Tiiio, cujus nomine emta est res. 



Haec de Servo. Videamus de rcliquis, de Procuratore nimirura, de Tutore, Curato- 

 te, et negatiorum gestore. Sed, ut illud obiter dicamus, loquitur Lex de Procuratore, 

 et negotiorum gestore. An quaedara igitur est difFerentia inter eos? Omnino, magna. 

 Procurator enim alterius negotia non suscipit, nisi mandato , aut jussu Domini; cum 

 ■negotiorum gestor sine mandato etiam absentis negotia gerit. Per eos omnes, quidquiJ 

 mihi eraerint, me habere Publicianam affirmat Lex; at non ita, ut per servos; distin- 

 guendum esi. Per eos inlhl aauu Publiciana, si meo nomine emerint; nou uti fit per 

 servum, si proprio vel alieno nomine emerint. Ratio differentiae est, quod servum ha- 

 beamus in nostra potestate, personae autem memoratae sint homincs libcri, qui aliis ni- 

 hil acquirunt, nisi ex otlicio, aut propria voluntate, nullo Jure cosente. 



/1 §. Practor ait — §. Juliantis scripsit. 



Transit Ulpiauus ad alteram Edicti partem explicandam, quae agit Ac Bona Fide , quae 

 in omnibus contractibus servanda est. L. 31./. depositi ac praesertim in Emtione. Jam 

 supra docuimus, quo tcmpore illa requiratur in contractu Emtionis Vcnditionis. Dispu- 

 tavimus contra aliorum npiniones, cam etiam tcmpore Publiciani neccssariam essc. Haee 

 omnia repetere absurdum foret. Illud autem monendum, quasdam §, a nobis omissum. 



C 3 iri. 



